Op 11 augustus 1912 werd Hendrik Conscience op grootse wijze herdacht. Naar schatting 200.000 mensen kwamen die dag naar Antwerpen om eer te bewijzen aan de man die zijn volk heeft leren lezen. Maar hoe geletterd dit volk ondertussen ook was geworden, het was deze mensen niet alleen om literatuur te doen. In de marge van de Conscienceherdenking werd een maatschappelijke en culturele discussie gevoerd, die zou leiden tot een polarisering binnen en een voorzichtige radicalisering van de Vlaamse Beweging.

Ouverture 1912 vormt een verrassende geschiedenis van een literatuur in beweging, waarin behalve door grote figuren als Vermeylen, De Mont en Van de Woestijne de aandacht wordt opgeëist door schrijvers als René de Clercq, André de Ridder en de totaal vergeten vooroorlogse literatuurvernieuwer M.B. Ledegouwer.