"Door te reizen, overschrijd je allerlei grenzen. Je bent anders, je eet anders, er wordt anders naar je gekeken. Je ervaart dingen die voor jou niet normaal zijn. Het maakt je bewust van wie je bent en hoe je in het leven staat. Je ontdekt dat je kunt veranderen, je grenzen kunt verleggen. We reizen vrijwel nooit totaal onbevangen. We treden in voetsporen van pelgrims, avonturiers, of wetenschappers. Dat zie je in de moderne toerist terug: hij is de pelgrim die naar zichzelf op zoek is of de avonturier die de onbekende verte wil verkennen."

Reizen begint met het overschrijden van de grens van het vertrouwde. Een ander land, met ander eten, een ander klimaat en vreemde mensen met onbekende gewoonten laten een scala aan nieuwe indrukken achter op de reiziger en beïnvloeden wie hij is.
Iedere reiziger draagt een rugzak vol ideeën over reizen met zich mee. Die rugzak biedt houvast, maar zit ook vol onbewuste ballast, deels aangedragen door vroegere reizigers, mede gevormd door filosofische inzichten. Filosofische opvattingen over vrije tijd, het sublieme en het authentieke beïnvloeden onze huidige invulling van het begrip 'reis'.
Carolien van Bergen wijst de reiziger op de voetsporen van zijn reizende voorgangers en op de vooroordelen die iedere reiziger met zich meedraagt. Ze geeft inzicht in de ontmoeting met vreemden en gaat in op de vraag naar de zin van het reizen en die van het thuisblijven. Zoeken wij op reis naar het verloren paradijs, op de vlucht voor de postmoderne en fragmentarische realiteit, of willen we de grenzen van ons eigen bestaan oprekken en zoeken we een spiegel voor onszelf in de confrontatie met onze eigen persoonlijke grenzen?
De combinatie van eigen reiservaring en filosofische kennis resulteert in een intrigerend en diepgaand betoog, dat iedere reiziger die meer wil begrijpen van zijn eigen reizen zou moeten lezen.