Over geweld, gepubliceerd in 1908, is een boek over klassenstrijd en revolutie. Sorel staat bekend om zijn theorie dat politieke revolutie afhangt van het organiseren van gewelddadige opstanden en stakingen door het proletariaat om een economisch systeem in te stellen waarin syndicaten werkelijk de behoeften van de arbeidersklasse vertegenwoordigen. Het geweld dat hij prijst is dat van de algemene vakbondsstaking, waarvan de kracht van onrust zodanig zal zijn dat het eenvoudig een einde moet maken aan het bestaan van de staat. Een hele klassenbeweging van opstand leidt tot macht, maar stelt het proletariaat ook in staat zijn identiteit te vinden. Dit moet een nieuwe politieke wereld doen ontstaan: want het gaat er niet om de ene dominante groep door een andere te vervangen, maar om een nieuw, door geweld gezuiverd politiek tijdperk in te luiden. Sorel stelde geweld gelijk aan leven, creativiteit en deugdzaamheid. Zijn ideeën werden beïnvloed door verschillende andere filosofische schrijvers, waaronder Giambattista Vico, Blaise Pascal, Ernest Renan, Friedrich Nietzsche, Eduard von Hartmann, Pierre-Joseph Proudhon, John Henry Newman, Karl Marx en Alexis de Tocqueville.Georges Sorel (1847-1922) was een Frans filosoof en theoreticus van het revolutionair syndicalisme. Hij werd vooral bekend vanwege zijn verdediging van het gebruik van geweld en zijn idee van de kracht van de mythe in het leven van mensen dat zowel marxisten als fascisten inspireerde.Met een nawoord van Arnold Heumakers.