De jurist H.J. Hellema (1900-1982) – erudiet, nuchter – heeft zijn sporen in het fiscale landschap nagelaten. Na bij een advocatenkantoor te hebben gewerkt, werd hij in 1941 benoemd tot buitengewoon hoogleraar belastingrecht aan de Vrije Universiteit. Daarnaast was Hellema in de naoorlogse jaren parlementariër (1952-1960), adviseur en commissaris. In de periode 1953-1970 annoteerde Hellema, die oog had voor de positie van belastingplichtigen, bijna honderd arresten van de belastingkamer van de Hoge Raad. Die annotaties – zijn beste werk – staan centraal in deze historiografie. Verder verschaft de auteur een impressie van zijn leven en passeren enkele werkzaamheden van Hellema de revue.