Media laten vaak zien dat er bij opvoeders onzekerheid bestaat over pedagogische kwaliteit. Tegelijk suggereren diezelfde media dat pedagogische kwaliteit valt te reduceren tot enkele criteria waarover we het allen eens zijn: indicatoren die leiden tot heldere voorschriften voor goed pedagogisch handelen. Veel wetenschappers willen hun vingers niet branden aan normatief geladen vragen over pedagogische kwaliteit. Zij richten zich liever op de vraag naar effectiviteit en kwaliteitsverhoging met behulp van evidencebased programma’s. Maar kunnen dergelijke onderzoeken antwoord geven op de vraag wat goed is voor kinderen en ouders? En wat is de reikwijdte van de bepleite programma’s?
Dergelijke vragen staan centraal in dit boek over historisch en wijsgerig onderzoek naar pedagogische kwaliteit. Volgens dit onderzoek valt pedagogische kwaliteit niet te omschrijven in vastliggende criteria. Zulke criteria zijn immers gebaseerd op veranderende visies op opvoeding. Juist nu er zoveel onzekerheid bestaat over wat goed is voor kinderen, moeten we ons richten op de historische ontwikkeling van de belangrijkste visies op pedagogische kwaliteit en op de vraag binnen welke theoretische kaders deze kunnen worden begrepen.
Deze bundel, uitgegeven naar aanleiding van de Dertiende Landelijke Pedagogendag, bestaat uit twee delen. Het eerste deel gaat over kwaliteit in het onderwijs en wordt geopend met een kritische bijdrage van Ad Verbrugge. In het tweede deel staan de opvoeding en het kind centraal. Samen laten de bijdragen zien dat pedagogische kwaliteit afhankelijk is van eerder gestelde pedagogische doelen die voortdurend onderwerp zijn van debat.