Nadat hun zoontje Remco geboren was dachten René Smeulders en zijn vrouw Désirée, dat ze de gelukkigste mensen op aarde waren. Maar korte tijd na zijn geboorte werd bij Désirée een kwaadaardige vorm van borstkanker geconstateerd. Ze moest chemokuren ondergaan waar ze vreselijk ziek van werd en haar haar viel met plukken tegelijk uit. Toen het leek alsof het ergste leed geleden was kreeg ze vreselijke hoofdpijnen, kon haar evenwicht bijna niet meer bewaren en at en dronk maar mondjesmaat. Het bleek dat ze uitzaaiingen in de hersenen had. Vanaf dat moment ging ze alleen maar verder achteruit, behandeling hielp niet meer. Ze overleed uiteindelijk op Moederdag, 34 jaar oud

René heeft van deze loodzware periode geleerd, dat je de ziekte niet alleen draagt. Het zette zijn hele leven op zijn kop. Het heeft hem veranderd. Hij beseft nu, dat iedere dag er weer een is en dat het leven altijd veel te kort is. Speciaal voor zijn zoontje Remco heeft Smeulders zijn ervaringen op papier gezet. Maar andere mensen zullen ook wat aan zijn boek kunnen hebben. Zijn eerlijke, openhartige stijl is zeer plezierig om te lezen. Hij noemt de dingen bij de naam en gaat ze niet uit de weg.