„Pamiętniki z emigracji. Belgia. Część II”to dalszy ciąg opowieści o życiu pomiędzy dwoma krajami, językami i kilkoma wersjami samego siebie. Emigracja, która miała być przygodą na chwilę, z czasem staje się codziennością pełną kompromisów, przyzwyczajeń i pytań bez prostych odpowiedzi.Belgia nadal zaskakuje pogodą, przepisami, urzędami i przekonaniem, że skoro coś działa od zawsze, nie ma powodu tego zmieniać. Jednak życie za granicą to nie tylko kolejki, szkoła, praca i frytki. To także rodzina pozostawiona setki kilometrów dalej, przyjaźnie wystawione na próbę, dzieci dorastające w innym kraju oraz pytanie: gdzie właściwie jest dom?Małgorzata Ziemińska, z humorem, sarkazmem i bez emigracyjnego lukru, pisze o rodzinnych dramatach, nastolatkach, pracy, tęsknocie, zmieniających się relacjach i codziennych absurdach. O chwili, gdy człowiek przestaje być „tym, który wyjechał”, a zaczyna po prostu żyć za granicą. Po dwudziestu latach nadal można nie wiedzieć, czy jest się bardziej stąd, czy stamtąd. Można za to wiedzieć, że na belgijską pogodę potrzeba kurtki, cierpliwości i specyficznego poczucia humoru.