Wim Jansen, journalist en Zuid-Amerikadeskundige, maakt een bewogen reis dwars door zijn geliefde continent.Voor de tweede keer in zijn leven geeft hij zijn baan op om een half jaar lang, met zijn kampeerbusje over de mythische Panamericana te trekken; een dertigduizend kilometer lang traject van zandpaden, straten, bergpassen en verlaten snelwegen. Jansen gaat op zoek naar de ziel van Latijns-Amerika en wat de bloedige geschiedenis daarmee heeft gedaan.Een bijzonder weerzien met vrienden van vroeger en de generatie van nu.`Elke ochtend om tien uur zegende Padre Abraham bij de ingang van de grote basiliek in het stadje een voor een de auto's die daar in een lange rij stonden opgesteld. Voor veel Bolivianen was deze zegening de enige verzekering die ze hadden voor hun auto. Om mee te kunnen doen moest je wel je voertuig passend versieren. Ik kocht het minimumpakket, dus zonder vuurwerk en nepchampagne: een groot bloemstuk voor op de grill van de auto, twee kleine bloemstukken voor aan de buitenspiegels, een bloemenkrans boven de voorruit en een zakje verse rozenblaadjes voor over de motorkap.'