Dit boek gaat over parlementaire controle op Europese besluitvorming.Te denken valt hierbij aan de controle van het Nederlandse parlement opde minister die gaat onderhandelen namens Nederland in de EuropeseRaad over de financiële crisis, maar ook aan controle op de minister diebetrokken is bij de totstandkoming van Europese regels op terreinen alslandbouw en justitie.Er bestaan verschillende instrumenten waarmee nationale parlementenhun controletaak in het kader van Europese besluitvorming kunnenuitvoeren. In sommige EU-lidstaten vindt parlementaire controleplaats door middel van een parlementair behandelingsvoorbehoudof een mandaatsysteem. Voor landen met een parlementairbehandelingsvoorbehoud gaat op dat bewindspersonen niet verdermogen gaan met het nemen van beslissingen over een Europeesbesluit, voordat het eigen parlement de mogelijkheid heeft gehad hetvoorliggende besluit te onderzoeken en eventueel de bewindspersoondaarover te bevragen. In landen waar wordt gewerkt met mandatenkan het nationale parlement de betreffende bewindspersoon eenmandaat meegeven alvorens hij of zij gaat onderhandelen over Europesebesluitvorming in Brussel.In dit onderzoek staat de vraag centraal wat een instrument als eenparlementair behandelingsvoorbehoud of een mandaatsysteem toekan voegen aan de instrumenten die het Nederlandse parlementheeft om de regering te controleren in het kader van het Europesebesluitvormingsproces. Deze vraag wordt beantwoord door hetparlementaire controle- en verantwoordingsproces ten aanzien vanEuropese besluitvorming zoals dit plaatsvindt in Denemarken, hetVerenigd Koninkrijk en Oostenrijk te vergelijken met de manier waaropdit in Nederland plaatsvindt.