‘We zijn niet wat we zijn, we zijn wat ze ervan gemaakt hebben.’

Hij staat aan het begin van een nieuw leven, maar raakt steeds verder verstrikt in het cynisme van de moderne stad en een groeiende eenzaamheid. Wat begint als een makkelijke vlucht uit de werkelijkheid, wordt langzaam een tragische vervanging ervan.

Zij woonde in haar provinciestadje, in de schaduw van een samenleving die steeds harder oordeelde en steeds minder toevlucht bood. Haar leven was misschien klein, maar de gevolgen ervan tekenden dat van haar kind voorgoed.

Tegen de achtergrond van de opkomst van rechts-radicalisme en een verhardende verzorgingsstaat schetst Tim ’S Jongers een donker, komisch en schizofreen portret van Vlaanderen in de jaren tachtig en negentig – en tegelijk van onze tijd. Een wereld waarin verbondenheid luid wordt beleden, maar zelden echt wordt geleefd.