De Macedoniërs stonden tot in de wijde omtrek bekend om hun geloofsvertrouwen, waardoor zij als vanzelf vanwege hun daden door iedereen bewonderd werden en voorbeelden ter navolging waren. Dat alles ondanks het feit dat Paulus maar heel weinig tijd had gehad om hun het christelijke geloof te leren. Hier is duidelijk de werking van de heilige Geest van God te bespeuren, die mensen enthousiasmeert. Paulus schreef een brief aan de Filippenzen en twee brieven aan de Tessalonicenzen. Die drie brieven worden in dit boekje besproken. In 1 Tessalonicenzen komt het eindgericht, de redding van de christelijke doden en het eeuwige leven van de christenen ter sprake.