Harmens heeft met Pauwl vooral een realistisch portret gemaakt van een leven met autisme, op sommige momenten is het schrijnend, op andere momenten vol humor en die eerlijkheid maakt dit boek de moeite van het lezen waard
Anne Oerlemans — Hebban.nl — 28 februari 2017
Bijzonder indringend geschreven, eerlijk, rauw, maar ook met humor. Wil je echt een kijkje in het hoofd van een autistisch persoon, lees dan Pauwl, geschreven door Erik Jan Harmens die een autistische zoon heeft die als meelezer gezorgd heeft dat dit boek voor mij zéér authentiek overkomt. Ook al is het niet gebaseerd op de zoon van Harmens, veel ouders met een autistisch kind, of mensen met een autistische partner, zullen zeker iets herkennen in dit boek.
Jennifer — Trotse Moeders — 1 maart 2017
Harmens schrijft met een lichte, genadige toets. Je leeft mee met Paul zonder in hem een sukkelaar te zien. Tot op zekere hoogte komt dat doordat je steeds meer gaat inzien dat we allemaal wel een klein beetje Paul zijn.
Marnix Verplancke — Knack Focus — 8 maart 2017
Pauwl is een roman over de bijna 35-jarige Pauwl, die geen autist is zoals het cliché dat wil: een schelp die in foetushouding op de bank ligt óf een briljante wiskundige die alle priemgetallen kent. Pauwl is een gewone autist.
Hans van der Beek — Het Parool — 2 maart 2017
In een soepele stijl en met een bewonderenswaardig gevoel voor empathie beschrijft Harmens hoe een autistische jongen het leven ziet en ondergaat
Joost van Velzen — Trouw — 28 februari 2017
Dat is het allermooiste van de roman: door de blik van de autistische 'Pauwl' te volgen, voel je hoe ingewikkeld en onecht de wereld van de zogeheten normale mensen eigenlijk is. Erik Jan Harmens houdt ons een wrede lachspiegel voor
Onno Blom — TROS Nieuwsshow — 25 februari 2017
Pauls wereldbeschouwing is bloedserieus, de droge humor die het oplevert is onbedoeld. Hij heeft zelf maar nauwelijks door hoe laconiek hij is. Dat maakt het ontroerend, wel op een bitterzoete manier. Harmens schetst een liefdevol beeld van Paul, maar ontziet hem tegelijkertijd niet. Pauwl is opnieuw een goudeerlijke roman van Harmens, maakt het leven van de autist van binnenuit inzichtelijk
Guus Bauer — Tzum — 20 februari 2017
Pauwl is een hartverwarmend, humoristisch verhaal over leven met autisme
Annemarie — Leestafel — 22 februari 2017
Een geestige, maar bij vlagen ook ontroerende roman. Paul Pielage is een hartveroverende hoofdpersoon. Zijn nuchtere kijk op alledaagse dingen is geestig, zijn angsten voor iedereen herkenbaar. Zo vreemd is autisme niet, wil Harmens maar zeggen.
Paola van de Velde — De Telegraaf — 18 maart 2017
Het grootste euvel van deze roman is dat de schrijver heel erg zijn best heeft gedaan een autist in al zijn geinige gekkigheid ná te doen in plaats van het onvoorstelbare autistisch-zijn zo origineel mogelijk voorstelbaar maken. Harmens doet het tegenovergestelde: hij maakt van Paul een karikatuur die teleurstellend naadloos aansluit bij onze oppervlakkige voorstelling van autisme.
Bo van Houwelingen — de Volkskrant — 18 maart 2017
Paul wordt over een week 35. Hij is een autist, en die loden term doet geen recht aan het tere portret-van-binnenuit dat Erik Jan Harmens zo sensitief schept. We maken mee wat er door Paul heen gaat, hoe hij door gedachten en waarnemingen bestormd wordt, hoe de storm in zijn hoofd woedt, hoe hij vastzit aan gewoontes die hem verankering kunnen bieden. Pauwl is een roman, geschreven door een schrijver die vooreerst een dichter blijft.
Jeroen Vullings — Vrij Nederland — 23 februari 2017
Laten we het er op houden dat Harmens zijn draai als fictieschrijver nog moet vinden, want het resultaat lost de hooggespannen verwachtingen nauwelijks in. Het gaat bij Harmens om de kleine belevingswereld van mensen; iets abstracters voegt hij er niet aan toe. Dat kan een prima uitgangspunt zijn, maar voorlopig minder vruchtbaar dan de verhalen die hij opdist over de tijd dat hij zelf nog op de wilde vaart leefde.
Sebastiaan Kort — NRC Handelsblad — 24 februari 2017
Een ontroerende roman
Vivian de Gier — Algemeen Dagblad — 23 februari 2017
Leesplezier: 8
Schrijfstijl: 7,5
Originaliteit: 7
Psychologie: 6
Elsa Bakker — Murstreads or not — 15 augustus 2017
Ontroerend portret van de autist Paul. De moeilijkheden waar hij tegenaan loopt zijn vaak onbedoeld grappig en laten zien hoe complex onze schijnbaar eenvoudige wereld is
Roxanne — Boekhandel Over het water