Dit boek doet verslag van een onderzoek naar het functionerenvan het Instituut Asbestslachtoffers (IAS). Hetdoel van het IAS is slachtoffers of hun nabestaan den eenlaagdrempelige, snelle en zorgvuldige toegang te verschaffentot een vergoeding, hun een juridische lijdenswegte besparen, en blijk te geven van de maatschappelijkeerkenning voor hun lijden. In de vijftien jaar dat hetIAS bestaat, hebben 6.250 mesothelioomslachtoffers deweg naar het IAS weten te vinden. Als bijzondere voorzieningvoor asbest slachtoffers heeft het IAS veel lofontvangen, zowel nationaal als internationaal. Er is echterook kritiekgeuit op het functioneren van het IAS.In dit onafhankelijke onderzoek wordt deze kritiek onderzochten worden mogelijkheden verkend om de werkwijzevan het IAS te verbeteren. Er is gesproken met alle bij hetIAS betrokken partijen en met asbestslachtoffers. Ookis oriënterend onderzocht of kan worden geleerd van depraktijk van compensatie van asbestslachtoffers in hetVerenigd Koninkrijk en in de Australische deelstaat NewSouth Wales. Het onderzoek mondt uit in een besprekingvan een aantal mogelijke punten van verbetering.