VoorwoordDEEL I01 Het Ontstaan van het Gezin Van Marken in Bloemendaal ( - 1930)02 Het Leven in Huize Van Marken voor de Oorlog (1922 - 1940)03 De Oorlogsjaren (1940 - 1945)04 De Aanloop naar het Indische Avontuur (1945 - 1946)05 De Indische Tijd – Eerste Periode (1946 - 1952)06 De Indische Tijd – Verlof (1952)07 De Indische Tijd – Tweede Periode (1952 - 1958)08 Terug naar Nederland, op Zoek naar de Ware (1958 - 1963)09 Een Huis en een Gezin (1963 - 1970)DEEL II10De Jaren ’70 & ‘80: Gezin en Dagelijks Leven11De Jaren ’70 & ‘80: Werk , VUT en Pensioen12De Jaren ’70 & ‘80: Huis, Buurt en Buren13De Jaren ’70 & ‘80: Vakantie14De Jaren ’70 & ‘80: Familie15De Jaren ’70 & ‘80: Sport16De Jaren ’70 & ‘80: Gezondheid17Ziekte en Afscheid (1990 - 1991)EpiloogStamboomOverzicht geraadpleegde bronnenNamenregisterHet levensverhaal van Piet van Marken (1922-1991) opgetekend door zijn oudste zoon James (1964), op basis van een klein archief, foto's, gesprekken, herinneringen en enkele externe bronnen.Piet van Marken - De levenswandel van mijn vader - 1922 - 1991is het levensverhaal van de vader van James van Marken, die geïnspireerd raakte door een boekje over zijn grootvader van moeders kant. Dat had zijn oom gemaakt, zodat de kleinkinderen zich een beeld van hun grootvader (die zij nooit gekend hebben) konden vormen. De kleinkinderen van Piet verkeren in een vergelijkbare situatie: zij hebben hun grootvader nooit gekend. Zijn herinneringen aan zijn vader en een klein, persoonlijk archief van Piet vormden de basis voor James om het levensverhaal van zijn vader op te tekenen. Andere bronnen, waaronder een zus van Piet, herinneringen van derden, verschillende archieven en Internet, hebben ervoor gezorgd dat het verhaal zo uitgebreid is geworden als het nu is.Piet van Marken groeide op in een gereformeerd gezin in Bloemendaal. Als jongvolwassene maakte hij daar de oorlog mee. Na de oorlog vertrok hij op 24-jarige leeftijd naar Indië om daar te gaan werken. Ondanks de onafhankelijkheidsstrijd die daar gaande was, had hij er de tijd van zijn leven. Begin 1958 keerde hij definitief terug naar Nederland, waar hij betrokken raakte bij een eenzijdig verkeersongeval dat hij ternauwernood overleefde. Enkele jaren later leerde hij zijn vrouw kennen, om kort daarna met haar te trouwen. Vanaf 1964 was Piet een brave huisvader. Daarnaast was hij 'loonslaaf', zoals hij dat zelf noemde. Levensvreugde putte Piet uit zijn gezin, vriendschappen en hockey. Genotmiddelen waren echter altijd binnen handbereik, en mogelijk heeft dat bijgedragen aan het ontwikkelen van de ziekte die hem in 1990 trof en aan de gevolgen waarvan hij een jaar later op 69-jarige leeftijd is overleden.