Het leven is lijden (vrij naar Robert Long met "Het leven was lijden" - wat nu zeker voor hem geldt, aangezien hij er vanaf is...). Voor de auteur van dit dunne boekje is het zeker nog niet afgelopen. Hij lijdt nog steeds pijn en eerlijk gezegd, ook niet zo weinig. Toch geeft hij zijn leven een cijfer negen, getuige het interview met hem dat onlangs in het AD stond.Meent hij dat? Is het echt zo een mooi leven?Er is maar één manier om daar achter te komen en dat is dit boekje te lezen.Wordt het een eye-opener of geeft het een gevoel van walging? Het is namelijk wel zo dat deze auteur geen enkel blad voor zijn mond neemt. Het zal hem verder ook worst zijn of je hem wel of niet aardig vindt. Dat stadium is hij al vele beledigingen voorbij.Heb je een voor je gevoel standvastig karakter met een daarbij behorende overtuiging, dan is het misschien beter om dit boekje maar te laten liggen