De overheid heeft met complexe, deels onbekende processen te maken. Toch moeten bestuurders kunnen uitleggen dat hun ingrepen in de samenleving doeltreffend en doelmatig zijn en op een maatschappijvisie zijn gebaseerd. Managers moten de uitvoeringsorganisatie duidelijk kunnen maken wat van haar verwacht worden. Dit boek betoogt dat bestuurders en managers bij deze taak niet geholpen worden als het besturingsinstrumentarium te bedrijfseconomisch is ingericht, dat wil zeggen als het op de aanbevelingen van het New Public Management is gebaseerd. Van de begroting als sturingsinstrument wordt de laatste jaren te veel verwacht - en de verkeerde dingen. Men beveelt het instrument aan, ervan uitgaande dat de te besturen processen enkelvoudig en goed kenbaar zijn. Maar dat is een te grote vereenvoudiging van datgene waarvoor bestuurders en managers zich daadwerkelijk geplaatst zien. Het alternatief dat in dit boek wordt aangereikt, is dat planning en control bij de overheid moet bestaan uit een wisselwerking tussen enerzijds het proces van financiële planning en control en anderzijds dat van beleidsplanning en -control, waarin beleidskaders totstandkomen. In beide processen staat steeds de vraag centraal: waarom doen we dit zo en niet anders?