Het is vaak te zien in Amerikaanse tv-series: de praktijk van plea bargaining waarbij de verdachte met de officier van justitie een strafrechtelijke deal probeert te sluiten door een bekentenis af te leggen in ruil voor strafvermindering. Zo legt plea bargaining de waarheidsvinding in handen van de procespartijen. In 2003 stond deze Anglo-Amerikaanse rechtsfiguur in de Nederlandse belangstelling als potentieel middel om de strafrechtspleging te ontlasten. Op basis van destijds verricht onderzoek concludeerde de Nederlandse minister van justitie echter dat plea bargaining als adversaire rechtsfiguur niet zou passen binnen de Nederlandse rechtstraditie.Niettemin zijn in diverse andere Europese landen (met een vergelijkbare rechtstraditie als de Nederlandse) vormen van plea bargaining ingevoerd.

In dit boek worden de Franse en Italiaanse varianten op rechtsvergelijkende wijze geanalyseerd. Hierbij wordt een abstracte, modelmatige benadering van het strafproces in inquisitoire en adversaire rechtssystemen gecombineerd met een meer praktische analyse van de betreffende rechtsfiguren. Daarnaast wordt ook een inleiding gegeven in de Franse en (met name) de Italiaanse strafrechtspleging.

Dit boek biedt inzicht in het functioneren van plea bargaining binnen het Franse en Italiaanse strafrecht. Het beantwoordt vervolgens de vraag of plea bargaining in het licht hiervan inpasbaar is in het Nederlandse rechtsstelsel.

Het boek is een geactualiseerde versie van de doctoraalscriptie waarmee de auteur de opleidingen Nederlands Recht en Europese Studies (Universiteit van Amsterdam) in 2006 afrondde. De doctoraalscriptie ontving in 2006 de prijs voor de beste scriptie van de opleiding Europese Studies. Ook was het in 2007 een van de 11 scripties op de shortlist voor de scriptieprijs van de Universiteit van Amsterdam.