In het mentorgesprek hintte ze naar suïcide, maar ik durf er niet naar te vragen. Straks breng ik haar juist op het idee …Docenten, jeugdhulpverleners, ouders en verzorgers, huisartsen en specialisten, sportbegeleiders: iedereen kan in aanraking komen met een jongere die – bedoeld of onbedoeld – de indruk geeft het leven zwaar te vinden en er liever niet meer zou willen zijn. Als je niet getraind bent om met dergelijke problematiek om te gaan, kun je je bijzonder overweldigd en machteloos voelen. Wat kun je als niet-hulpverlener betekenen voor de jongere in kwestie? Wat kun je doen en zeggen, maar zeker ook: wat kun je beter niet doen en niet zeggen?In Praat erover laat jeugdpsychiater Jan Meerdinkveldboom zien dat het altijd een goed idee is om met jongeren over diens (eventuele) suïcidale gedachten te praten, ongeacht welke relatie je met de betreffende jongere hebt. Je leert hoe je zo’n gesprek het best kunt aanpakken en hoe je als ouder of verzorger je kind na dit gesprek optimaal kunt steunen. Het boek eindigt met advies over vervolgstappen binnen de specialistische ggz als de situatie daarom vraagt. Jan Meerdinkveldboom werkte jarenlang als jeugdpsychiater, systeemtherapeut en consulent voor systemische hulpverlening aan jongeren, in het bijzonder bij suïcidaal gedrag. Nu hij met pensioen is, geeft hij lezingen en trainingen, en schrijft hij over deze problematiek.