In 2011 hield de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap op een symposium een pleidooi voor onderzoek dat beter aansluit bij de praktijk en minder vrijblijvend academisch is. In het besef dat een dergelijk pleidooi niet voor de eerste keer is gehouden hebben deelnemende onderzoekers aan het symposium, op basis van hun ervaringen met onderzoek, hun visie op wetenschap en hun betrokkenheid bij de samenleving, artikelen voor dit boek geschreven. Dat heeft geleid tot een variëteit van artikelen die laten zien dat de praktijk van en denkbeelden over onderzoek in ontwikkeling zijn. Voor onze moderne complexe samenleving voldoen oude onderzoeksmethoden niet meer, zijn wetenschapsparadigma's aan het verschuiven, blijkt de methodologie van onderzoek in discussie en is het onderscheid tussen onderzoekers en onderzochten van karakter aan het veranderen. Burgers worden medeonderzoekers, onderzoekers durven op te treden als maatschappelijk bewuste burgers. Dat wordt op vele manieren geïllustreerd en gedemonstreerd in de artikelen van dit boek.
Het is een ontwikkeling die nog lang niet is afgelopen maar uit de artikelen ontvouwt zich een zekere (methodo)logica. Praktijkonderzoek dat zo in ontwikkeling is, koerst af op een nieuwe balans tussen wetenschap en samenleving waarin onderzoek, onderwijs en praktijkontwikkeling hand in hand gaan.