In de jaren 1890-1905 was Parijs in de ban van een ware rage: de prentkunst. Was de prent voorheen een reproductiemiddel of diende het een politiek doel, nu kwam er steeds meer nadruk op de kunstzinnige kwaliteit en werd de grafiek een autonome kunstvorm. Bijna alle Franse moderne kunstenaars experimenteerden met de lithografie, ets of houtsnede als artistiek expressiemiddel, met prachtige, vaak kleurrijke kunstwerken als resultaat. De prenten, veelal kleurenlithografieën, verschenen in kleine oplages (ca. 100) en waren bedoeld voor liefhebbers en verzamelaars. Maar de populariteit van prenten beperkte zich niet tot deze groep. Heel Parijs kwam in aanraking met de grafiek van kunstenaars als Bonnard, Gauguin, Ibels, Steinlen, Toulouse-Lautrec en Vuillard dankzij geïllustreerde theaterprogramma's, bladmuziek, tijdschriften, boeken en natuurlijk de affiches op straat.
Het Van Gogh Museum beheert een prachtige collectie van circa 1300 prenten die de bloeiperiode van de prentkunst in haar volle glorie laat zien. In dit rijk geïllustreerde boek biedt het museum voor het eerst een overzicht van de vele hoogtepunten die deze collectie telt.