Met dit, tot op heden, nergens bejubelde debuut schaart PuhPowFuh zich volgens zijn moeder definitief bij het metaforische doucheputje van de Nederlandse plezierdichters. Echter, deze slapgespannen verwachting maakt hij in deze bundel voor geen meter waar. Zijn dik aangezette stijl, met hier en daar een woordspeling om u tegen te zeggen, in combinatie met zijn wat melige onderwerpskeuze, alsook zijn niet aflatende pogingen tot volrijm, maken dit werk namelijk best redelijk te pruimen.