Q65 recensie, Frans Lomans (hoofdredacteur Panorama en Revu) Q65 Met afstand het beste muziekboek dat ik heb gelezen dit jaar is Q65 – de ultieme biografie van Pim Scheelings. Het is een serie schaamteloze interviews met nog levende leden van deze legendarische Haagse garage/beatgroep, die triomfen vierde in de jaren zestig en die later vooral in Amerika een cultstatus verwierf. Met een ultieme biografie heeft het geen donder te maken, het is een oral history waarbij iedereen zijn eigen waarheid heeft. Maar het beeld dat naar voren komt is dat van een stelletje tuig dat helemaal per ongeluk een korte periode fantastische en baanbrekende muziek maakte (You’re The Victor, I Despise You, Ann, The Life I Live, World Of Birds, It Came To Me). Scheelings heeft het hard en rauw opgeschreven en niemand wordt gespaard. De anekdotes zijn adembenemend grof. Om een willekeurig voorbeeld te nemen. Gitarist Frank Nuyens over roadie Frits: ‘Stonden we bij het zebrapad te wachten voor een bejaarde vrouw die aan het oversteken was roept ie ineens: “Als je godverdomme niet opschiet maak ik van je kut een garage!” Hij gaf ook meteen een dot gas weet je wel.’ Verder is het een aaneenschakeling van onderlinge haat, oplichterij, vernielingen, geweld, drank- en drugsgebruik en dood en verderf. Lezen is geloven. Een meesterwerk verschenen bij uitgeverij Henk de Tank 2009.