"Ik ben bestolen door een deurwaarder en de diefstal wordt oogluikend - misschien kan ik maar beter zeggen: met valselijke kromspraak - toegelaten door de rechterlijke macht. ja, zelfs uitgevoerd in naam der Koningin."

In zijn eigen bewoordingen vertelt Simon Petrus Laan hoe hij onrechtvaardigheid in zijn leven heeft ervaren en te lijf gaat. Een bloedstollend relaas van een gewone burger die zich niet gauw van zijn stuk laat brengen, en een weg tracht te banen door de jungle van bureaucratie en rechtswegen om zijn wettelijk gelijk te halen. Laan beschrijft een herkenbaar juridisch wespennest waar iedereen in terecht kan komen.

Simon Petrus Laan (1916) woont in Sappemeer, waar hij een eigen maalderij bezat.