Het buitengewone verhaal van de beruchte Russische dubbelspion Redwood, die het verloop van de Koude Oorlog veranderde

Teheran, 1981. In de nasleep van de Iraanse Revolutie wordt in het Kremlin een geheim plan gesmeed om het regime van de ayatollah omver te werpen, met een dreigend nucleair conflict tussen het Westen en de Sovjet-Unie als gevolg. Tegen deze achtergrond vertelt Redwood het waargebeurde verhaal van de mysterieuze KGB-officier Vladimir Koezitsjkin, die besluit de plannen van het Kremlin door te spelen aan de Britse geheime dienst om zo een wereldramp te voorkomen. Onder de codenaam ‘Redwood’ kiest hij, mede door een groot persoonlijk geheim, de kant van het Westen.

Wanneer zijn identiteit dreigt te worden onthuld en zowel de Iraanse Revolutionaire Garde als zijn eigen KGB-collega’s hem op de hielen zitten, rest hem nog maar één mogelijkheid: een levensgevaarlijke ontsnapping uit Iran met hulp van de Britse MI6. Aan de hand van nooit eerder gebruikt archiefmateriaal en interviews met betrokkenen, onder wie officieren van MI6, MI5, de KGB en de CIA, onthult Redwood een onbekende, cruciale overwinning in de Koude Oorlog en hoe de moed van één man de geschiedenis voorgoed veranderde.

‘Ik bewonder de historicus Ben Macintyre enorm.’ Jeroen Vullings

In de pers

Over Colditz

‘Met aansprekende anekdotes schetst Ben Macintyre het leven in het Duitse krijgsgevangenenkamp Colditz. Macintyre wekt de gevangenispopulatie knap weer tot leven: het met de nodige anekdotiek scherp neerzetten van zijn personages is een van zijn specialiteiten, zo bleek al uit vorige boeken als Agent Sonya en het verfilmde Operatie Mincemeat.’ Trouw

Over De spion en de verrader

‘Zo spannend opgeschreven dat je de film meteen voor je ziet.’ **** NRC

‘Bloedstollend spannend. Een geweldig boek.’ Het Parool

Over SAS: helden en schurken

‘Dit boek geldt als een mooi eerbetoon aan deze kleine groep “speciale militairen”.’ Geschiedenis magazine

‘Macintyre heeft weer een geweldig boek geschreven. Zelfs de onbelangrijkste personages bruisen van het leven.’ The Washington Post