"De eindigheid van het leven is zo confronterend. Het is net of je gevoel er een extra dimensie bij krijgt. Alles wat je denkt en meemaakt lijkt zoveel dieper te gaan dan normaal en werkt ook veel langer door. En je gaat er automatisch door aan het nadenken over je eigen leven en leven in het algemeen."
Dit zegt Emmie nadat haar tweelingbroer Rens is overleden. Die uitspraak geldt niet alleen voor haar. In de dagen die volgen op het overlijden, tot aan de uitvaart, ondergaan de negen personages een scala aan emoties. Er komen herinneringen naar boven, er wordt teruggeblikt op eerder gemaakte keuzes, relaties worden onder de loep genomen, persoonlijke thema's worden aangescherpt en uitgediept, inzichten worden bijgesteld. Kortom, er vindt een herijking plaats: die van het leven zelf en de eigen plek binnen dat leven.
‘Reflecties’ is een psychologische roman over zingeving. Vanuit wisselend perspectief beschrijft Klaske Kassenberg de reacties van negen verschillende personages op het overlijden van een jonge man en op elkaar. Gedurende zes dagen - vanaf de dag van het overlijden tot en met de uitvaart - volgt zij deze karakters in hun doen en laten. De lezer wordt telkens meegevoerd in de gedachtewereld van één van de negen personages en krijgt zo een beeld van onder andere gevoelens, angsten, persoonlijke worstelingen en levensvisie van de betreffende persoon.

In 1997 debuteerde Klaske Kassenberg met het korte verhaal ‘Een koud bed’ in de bundel ‘40 Korte kerstverhalen’. In diezelfde periode ontmoette zij schrijvertekenaar Marten Toonder met wie zich een bijzondere vriendschap ontwikkelde. Zijn vertrouwen gaf haar het steuntje in de rug om zich op het schrijven toe te leggen. Kort na het overlijden van Marten Toonder in 2005 is Klaske Kassenberg naar Turkije verhuisd waar zij haar roman ‘Reflecties’ heeft kunnen voltooien.