Toen Celal Altuntas uit Koerdistan naar Nederland vluchtte,kende hij slechts vier Nederlandse namen: Gullit, Koeman,Van Basten en Rijkaard. Regen zonder modder is het verhaal vanzijn transformatie van net aangekomen vluchteling, voormaligschapenhoeder en PKK-strijder tot maatschappelijk werkeren schrijver. En het is een verslag van zijn verbazing over eenland waar geen modder stroomt als het regent. Zijn Koerdischenatuur botst nogal eens met de Nederlandse cultuur, en zijnKoerdische bloed ‘schiet me soms te hulp, en zit soms in deweg’.
De lezer krijgt een indringend en confronterend beeld vanhet leven van een vluchteling: de asielprocedure, het AZC,pogingen om Nederlands te leren en de worsteling om in onsland een plaats te veroveren. Dat dat velen lukt, is eigenlijk eengodswonder. Wie een gefundeerd oordeel wil vellen over deNederlandse vluchtelingenopvang, leze dit boek.