De adolescentie/jong volwassenheid is de levensfase waarin de meeste psychische problemen voor het eerst tot uiting komen. Als het gaat om ernstige psychische problemen is het gevolg hiervan dat de educatieve ontwikkeling onderbroken wordt, dan wel voorgoed wordt afgebroken. Dit heeft meestal weer tot gevolg dat het traject naar (betaald) werk stagneert. Als we naar de bestaande situatie in Nederland kijken, dan blijken rehabilitatieprogramma’s voor mensen met psychiatrische beperkingen zich vooral te richten op het realiseren van wensen op het terrein van wonen, (vrijwilligers-)werk, dagbesteding en sociale contacten. Tot 1999 is er niet of nauwelijks structureel aandacht besteed aan het vierde terrein: leren. Om in deze leemte te voorzien is in april 1999 bij het ROC Zadkine te Rotterdam het eerste Begeleid Leren-programma in Nederland van start gegaan. Dit programma ondersteunt mensen met psychiatrische problematiek bij het kiezen, verkrijgen en behouden van een reguliere opleiding. Dit boek beschrijft het onderzoek naar het programma. De doelstelling van het onderzoek is na te gaan of het Begeleid Leren-programma de deelnemers in staat stelde een reguliere opleiding te kiezen, te verkrijgen en te behouden. Het onderzoek bestaat uit drie deelonderzoeken. Het eerste deelonderzoek richt zich op de kiezen en verkrijgen fasen van het programma, deelonderzoek twee op de behouden fase en het derde deelonderzoek richt zich op het gehele proces van kiezen, verkrijgen en behouden aan de hand van vijf casestudies.
Lies Korevaar beschrijft de resultaten van het Begeleid Leren-programma en geeft een duidelijk beeld van de ervaringen van de deelnemers met het kiezen, verkrijgen en behouden van een reguliere opleiding.