De laatste tijd vergelijk ik het leven en de daarmee gepaard gaande sleur met een gezelschapsspel. Ik beeld me in dat we, voordat we geboren worden, voor een grote kast staan en we, totaal onbewust van ons eigen zijn, gedwongen worden een spel te kiezen. Zodra we een keuze hebben gemaakt, kan de koers naar de overwinning worden ingezet en voordat we het goed en wel beseffen, zitten we in de ratrace. Naargelang het spel vordert, komen er echter twijfels of we wel goed bezig zijn.
Ik was op een punt gekomen dat ik me afvroeg of ik wel het juiste spel gekozen had en ik droomde ervan nog eens met de dobbelstenen te kunnen gooien om opnieuw langs start te passeren.Helena Buckinx (°1970, Schoten) groeide op in Brussel. Ze droomde van een carrière als luchtverkeersleider, maar studeerde geschiedenis en werkt nu al ruim twintig jaar als Event & Communication Manager in de private banking sector. Op haar zestiende ontdekte ze haar grootste passie, schilderen, en de voorbije jaren organiseerde ze verscheidene tentoonstellingen met eigen werk. Eveneens sinds haar zestiende had ze de ambitie een roman te schrijven. ‘Reizigers op doorreis’ is haar debuut.