Psychische aandoeningen komen vaak voor. De daaraan verbonden ziektelast in lichamelijk, psychisch en sociaal opzicht is zeer aanzienlijk. Toch is de maatschappelijke belangstelling voor psychische gezondheid en GGz beperkt.De progressie in de psychiatrie en verslavingszorg verloopt traag. Psychische stoornissen worden vaak pas behandeld in het ‘eindstadium’ van een atypische ontwikkeling. Daardoor is de toestand vaak al zo complex dat de kans op complete remissie en/of psychosociaal herstel beperkt is.Om epidemiologische resultaten te boeken is een systemisch en op ontwikkelingstrajecten gericht perspectief noodzakelijk. Dit laatste kan door te rade te gaan bij bijvoorbeeld de oncologie, waarin het denken in ontwikkelingsfasen is gekoppeld aan vroegdetectie en vroeginterventie. Van de strijd tegen kanker, maar ook die tegen Aids, kunnen we leren dat de overheid meestal volgend is, maar dat politiek activisme, initiatieven van patiënten én bevlogen hulpverleners en onderzoekers, een voorwaarde zijn voor succes.Het kan nog lang duren voordat psychiatrie en GGz zich grondig hebben vernieuwd. Toch kunnen er ook nu al, met beschikbare kennis, betere resultaten geboekt worden.