Er is een kindje op komst. De ouders zijn in blijde verwachting en grootouders, eventuele broertjes en zusjes kijken uit naar de geboorte. En dan is de baby er - maar zo stil, zo koud, zo roerloos. Hoe kun je aanvaarden dat dit nieuwe mensje niet leeft, dat je het niet kunt koesteren en zien opgroeien, maar het direct moet begraven?
In dit bundeltje van 26 gedichten en twee korte verhalen krijgen de gevoelens van gezinsleden na het sterven van een baby een stem. Hierbij gaat het afwisselend om verdriet en de troost die geput kan worden uit herinnering en vertrouwen.
Yvonne van Emmerik schrijft met veel inlevingsvermogen over rouw. Bij Ten Have verschenen van haar hand onder andere: Als vlinders spreken konden, En opeens is alles anders en Toby, waar ben je nu.