Roger Raveel is een begrip in onze naoorlogse schilderkunst. Een monument. In Machelen-aan-de-Leie, waar hij in 1921 het levenslicht zag, werd een museum gebouwd rond zijn uniek oeuvre, dat blijvend getuigt van een heel eigen en indringende visie op mens en dingen.

Raveel wil schilderend en tekenend uitdrukking geven aan de complexiteit van het leven. Het tijdeloze geduld van de dingen, het morsige toeval ook, de tegenstrijdigheden die door onze opvattingen waaien, onze onzekerheden. Zijn kunst verontrust. Hij schildert vragen die geen antwoorden verdragen. Zijn helderheid laat de verblinding zien. ROLAND JOORIS
Raveels actualiteit als niet alleen maar wegwijzer voor of voorloper van wat na hem kwam, maar als kunstenaar die vormgeeft aan wat leeft onder de tijdgenoten van zijn eigen lichting. Ze is niet het belangrijkste bewijs voor Raveels internationale betekenis als kunstenaar. Dat bewijs, het zij nogmaals gezegd, kan alleen gevonden worden in wat zijn werk los van de tijd te bieden heeft: aan veelzijdigheid, oorspronkelijkheid en kwaliteit. HANS SIZOO
De nieuwe visie van Raveel is een persoonlijke ruimtelijke verwezenlijking, tot stand gebracht door een eigen arsenaal van plastische middelen. Daar Raveel nooit zuivere trompe-l’oeileffecten nastreeft, beweegt zijn werk tussen de bevestiging en de ontkenning van de artistieke realiteit, waardoor het een onderzoek wordt naar de verhouding tussen kunst en leven. K.J.GEIRLANDT
Ik voel mij onmondig dit werk gestalte te geven in woorden, woorden die in verhouding staan tot de maturiteit en de loutering van zijn plastische beeldtaal. Roger Raveel openbaart ons hoezeer hij zich bewust is van zijn meesterschap over de picturaliteit. Abstractie en concreetheid vullen elkaar aan op een manier die vanzelfsprekender, ingrijpender en verregaander is dan ooit. JAN HOET