‘Ik ben nog lang niet uitgepraat’ zegt Rolf Knap (1937) aan het eind van het gesprek. Er is gewoonweg te veel te melden over het bewogen leven en de loopbaan van de man die als musicus en componist door het leven gaat, maar op wie het woord multitalent zonder overdrijving van toepassing lijkt te zijn. Om maar even wat aan te stippen: hij liep op z’n zestiende al rond met een basketbal-scheidsrechtersfluitje, zat later in het Amsterdams (B) Jeugd Basketbalteam, danste bij de sociaalbewogen balletdanseres Florrie Rodrigo (1893-1996) die zich na de oorlog vooral met lesgeven bezighield, was tegelijkertijd bezig met zijn vorming tot kunstschilder, studeerde bij de oprichter van de befaamde opleiding voor fysiotherapie E.G. Leffelaar (wat toen nog heilgymnastiek en massage heette) en was recent nog van plan af te studeren en te promoveren op een literatuurstudie over geluidsfysica- en audiofysiologie. Die literatuurstudie (Faseovergangen van geluid naar gehoor) is op internet te vinden, omringd door de bijpassende apparatuur.Met de uitgave van zijn memoires beogen de uitgevers om leven-en-werk én het sociaal-maatschappelijk en politiek engagement van mede-oprichter van het fameuze Skrjabin Genootschap en multitalent Rolf Knap, onder de aandacht te brengen van een groter publiek. Zijn betrokkenheid en kritische stellingname bij zowel maatschappelijke als culturele ontwikkelingen was evident en hij schuwde niet om daaruit ook voor zichzelf consequenties te trekken, al keerde zich dat vaak tegen hem. Hij zocht daarbij bovendien de publiciteit als hij dat nodig vond voor de goede zaak.Ondanks zijn afnemende gezondheidontplooide hij zijn laatste initiatieven toen hij als bewoner van het befaamde Rosa Spier Huis (een woon-/werkgemeenschap van oudere kunstenaars, schrijvers en wetenschappers), in 1969 gesticht in hetNoord-Hollandse Laren, vernam dat erplannen bestonden om dit culturele ‘monument’ met tuinencomplex ontworpen door Mien Ruys, te slopen ten behoeve van nieuwbouw elders. Hij moest uiteindelijk zelf echter vertrekken uit deze instelling en trok berooid, met achterlating van zijn vriendin, in een klein appartement in het Noord-Hollandse Midwoud.