'Ik ga gewoon wandelen,' zei de vader van Marcel van Roosmalen, ook bij heel slecht weer. 'Wie gaat er mee?''Ik ga gewoon wandelen,' zei de vader van Marcel van Roosmalen, ook bij heel slecht weer. 'Wie gaat er mee?' Een uitnodiging die op weinig enthousiasme kon rekenen. Toch liep Marcel vaker dan hem lief was mee met zijn vader in het park rondom landgoed Biljoen in Velp. De regen sloeg in hun gezicht, er waren nauwelijks gesprekken. Als je behept bent met een bestaan waarin alle dagen op elkaar lijken, worden de seizoenen opeens belangrijk. Marcels vader, ambtenaar bij de Dienst Milieu & Water van de provincie Gelderland, was een herfstman. Hij zei dat herfstbladeren hielpen om het aardse bestaan te relativeren. Elke dag liep hij tijdens zijn vaste rondje in het park zijn problemen van zich af. Even stoppen bij de gehandicaptenvijver. En als daar niemand was: de armen in de lucht steken en heel hard 'vrijheid' roepen. In 2012 overleed de vader van Marcel van Roosmalen. Daarna liep Van Roosmalen voor dit boek nog eenmaal een rondje Biljoen.