'Ik ben Rozemarijntje. Zullen we allemaal gaan spelen?’ De meisjes lachten alweer. ‘Wat een gekke naam is dat!’ zei er een. Rozemarijntjes gezicht werd donker. Ze trok een rimpel boven haar neus en ze zei: ‘Een gekke naam? Helemaal geen gekke naam, hoor. ’t Is juist de mooiste naam van de hele wereld. Mama heeft het zelf gezegd. En het is echt waar!’

De verhalen over Rozemarijntje behoren tot de bekendste van W.G. van de Hulst. De zonnige levenslust en onbevangen blijheid van de hoofdpersoon zijn ook meer dan 70 jaar na de eerste uitgave nog even aanstekelijk.