‘De meesten rekenden er steeds op dat ik glimlachte en dat ik sterk was. Iedereen kon steeds bij me terecht want ze wisten dat ik een luisterend oor was, maar hadden ze dan niet door dat ik ook gevoelens had?’ De vijftienjarige Eline heeft geweldige vrienden, doet enorm hard haar best op school en haalt steeds goede punten. Bovendien leert ze ook nog eens de jongen van haar dromen kennen en krijgt ze plots vijftien anonieme rozen. Een geweldig leven zou je denken. Rozengeur en maneschijn! Toch heeft Eline het enorm moeilijk thuis. Turbulente gebeurtenissen zorgen voor twijfels over de toekomst. Rozengeur of maar een schijn?