Iedereen is altijd druk, maar nietsdoen is de verborgen superkracht die we veel te weinig gebruiken. Rust laat ons brein verbindingen leggen die ons gelukkiger en gezonder maken.Charles Darwin zat vaker in de kroeg of met een hengel langs de waterkant dan dat hij studeerde en schreef. Karl Marx deed zijn hele leven bijna niks, behalve af en toe een artikel of boek publiceren. En toch wisten ze de wereld te veranderen. Nietsdoen heeft een slechte naam. Om carrière te maken en succes te hebben in deze kapitalistische maatschappij moeten we hard werken, zo is het idee, harder dan de anderen. Maar het tegendeel is waar, laat neurowetenschapper Joseph Jebelli zien in het even verrassende als inzichtrijke Rust in je hoofd.Zelf balanceerde hij ooit op de rand van een burn-out omdat hij dag en nacht doorwerkte. Toen hij noodgedwongen besloot het rustiger aan te gaan doen, kwam hij tot de ontdekking dat hij niet alleen minder stress had, maar ook productiever werd en op betere ideeën kwam. Bovendien voelde hij zich een stuk gelukkiger en gezonder. Dat bracht hem op het idee zich als neurowetenschapper te gaan verdiepen in nietsdoen. Zo ontdekte hij dat rust de hersenen in een toestand brengt waarin de neuronen vrij kunnen bewegen en nieuwe verbindingen kunnen leggen, met als resultaat een verhoogde intelligentie en creativiteit, meer empathie en zelfs minder kans op hersenziektes. Nietsdoen is de verborgen superkracht voor het brein, zo toont Jebelli onomstotelijk aan.