Şahmaran Hamam is een gedicht geschreven in de maanden na de eerste grote lockdown van België ten gevolge van het SARS-CoV-2 virus. Het gedicht begint bij de interpretatie van een oude Perzische mythe, om vervolgens uit te wijden naar de wereldlijke zaken, de wereld die gebukt gaat onder stressvolle tijden. De auteur observeert zijn nabije omgeving en geeft een emotioneel antwoord op de hedendaagse maatschappij.