DagboekEen ouder echtpaar krijgt kort na elkaar de diagnose “kanker”. Hun wereld verandert op slag. In dagboekvorm leest u de ervaringen met de medische, sociale en psychische begeleiding. De belevenissen van henzelf, hun kinderen en kleinkinderen krijgen een belangrijke plaats.Een ouder echtpaar krijgt kort na elkaar de diagnose “kanker”.Hun wereld verandert op slag.In dagboekvorm leest u de ervaringen met de medische, sociale en psychische begeleiding. De belevenissen van henzelf, hun kinderen en kleinkinderen krijgen een belangrijke plaats.Hopelijk draagt dit boek bij tot het voorkomen van onnodige problemen en leed bij hen die met ernstige ziektes te maken krijgen.In Zilverschoon krijgt ma een plaatsje op een zaal bij drie dames en pa een kamertje schuin aan de overkant. Dat valt tegen. Wat zouden ze graag samen een kamer gekregen hebben.Als een zuster naar de hobby’s van pa vraagt, hoeft hij niet lang na te denken: “Bij m’n vrouw zijn!”“Ja, dat begrijp ik, maar …”“Het gaat precies. Haar bed kan er net bij. Ik heb het uitgemeten.”Ze hebben geluk. Ma’s bed wordt naar pa’s kamertje gereden. Pa heeft het goed uitgemeten; haar bed kan er nét, maar dan ook nét bij.Tijdens onze vakantie had ma veel last van pijn in haar rug. Pa heeft daarom aan de zuster een paracetamolletje gevraagd. Deze wilde het niet geven omdat ma de voorgeschreven hoeveelheid al gekregen zou hebben. Ook van de nachtzuster kreeg hij niets.Pa zei tegen haar dat ma er wel een mag hebben: “Zes per etmaal wil niet zeggen dat je ze nauwkeurig verdeeld over het etmaal in moet nemen. Als ik geen paracetamol krijg trap ik dat medicijnkassie in elkaar.”Daar had het nachthoofd niet van terug.De volgende dag kwam de dokter langs. Pa heeft hem gezegd dat ze beter moeten leren lezen. Ma krijgt dan voortaan zes paracetamolletjes per dag. Daar houdt ze van over.Toen ik het voorval hoorde, was ik blij dat pa in de buurt was om het voor ma op te nemen.