De naamloze verteller van Samen leven trekt in het huis van een kennis om op de katten te passen, ook al voelt die weinig sympathie voor de huisdieren. Die zoekt de eenzaamheid en wil ontsnappen aan de druk om zich tot anderen te moeten verhouden – maar de katten zorgen voor nieuwe relationele uitdagingen. Desondanks ontstaat er een band tussen de kersverse huisgenoten, waardoor de hoofdpersoon steeds meer wordt geconfronteerd met diens mislukte relaties met mensen.

Oxford en de omringende natuur zijn ondertussen afwisselend een bron van hoop en vrees; het vloedwater van de Thames stijgt en daalt, de stad wordt opgeslokt door het slik.