In Sanatoriumkind onderzoekt Inge Mutsaers de impact van tuberculose op de jeugd van haar vader. Via archieven en experts brengt ze de geschiedenis van deze vergeten groep slachtoffers in kaart.

De vader van Inge Mutsaers bracht als kind drie jaar in sanatorium Sint Jozefsheil door, van zijn nek tot zijn voeten in een gipsen mal vanwege tuberculose aan zijn ruggenwervel. In Sanatoriumkind gaat Mutsaers met haar vader terug naar de onheilsplek, duikt ze in archieven en verzamelt getuigenissen van talloze andere tbc-patiënten. Het regime in sanatoria was vaak streng, soms zelfs meedogenloos. In gesprek met orthopedagogen, traumatherapeuten en andere experts onderzoekt Mutsaers de gevolgen van zulke verloren kinderjaren en doet ze verwoede pogingen om ook haar vaders passiviteit en ongrijpbare persoonlijkheid te ontrafelen. De gepantserde jaren hebben zíjn leven getekend, en ook dat van haar. Sanatoriumkind is niet alleen een indringende persoonlijke zoektocht naar verbinding, maar vertelt ook de belangwekkende geschiedenis van een vergeten groep slachtoffers.