Het boek genoemd Sara en haar gevederde vriend door Esther en Jerry Hicks is een heel mooi verhaal. Het is een soort fabeltje, dat echt wordt, met prachtige tekeningen. Als je het leest dan lijkt het net of je er echt in zit, het lijkt wel of het boek magie heeft die je in het verhaal trekt. Je zou denken dat het echt is gebeurd, al zijn er zinnen die onbegrijpelijk lijken en zijn. Als je het leest dan hoor je de echte stemmen van de uil, Sara en alle andere. Esther en Jerry hebben heel erg hun best gedaan, omdat er redelijk oude zinnen zijn in het boek, van onze voor vaders en moeders. Het klink wel raar wat ik ga zeggen, maar het is dat ik het gevoel heb dat ik het verhaal tegelijk zit te beleven als Sara, alsof ik gewoon Sara ben. Je moet het lezen, en dan zul je zien wat ik bedoel, je zult je voelen zoals ik. Als je rustig bent en als het kalm is, lees het dan met liefde en denk zoals Sara. (