In de media, de politiek en bij hulpverleningsinstellingen is er veel aandacht voor opvoedingsvraagstukken in allochtone gezinnen. Marokkaanse en Turkse ouders krijgen vaak kritiek op hun opvoedingsmethode. Zij nemen niet genoeg verantwoordelijkheid, zijn te weinig betrokken bij het onderwijs van hun kinderen, en laten ze maar wat rondhangen op straat. De opvoedingsproblematiek wordt meestal benaderd vanuit het perspectief van de instellingen. ‘Schaamte en strategisch handelen’ besteedt aandacht aan het opvoedingsperspectief van ouders en kinderen met een Marokkaanse of Turkse achtergrond. Het gaat daarbij vooral om de opvoeding van pubers en adolescenten. Daarnaast is er aandacht voor de ervaringen van de kinderen en ouders met instellingen, en de ervaringen van instellingen met Marokkaanse en Turkse gezinnen. In hoeverre kunnen de hulpverleningsinstanties ervoor zorgen dat hun aanbod voldoet aan de opvoedingsverwachtingen en -idealen van Marokkaanse en Turkse gezinnen?