Er was eens orakel.Er was eens een vrouw die strijken kon noch naaien.Maar ze schreef de sterren van de hemel.Oh ja.En ook al waren het slechts stoff en sterrengestikt op een oud paardendeken (gekregenvan haar muze de oude kruisboogschutter,op tweede kerstdag), toch bleef ze schrijventegen beter weten in!En heer, ze werd beter. Alsmaar beter.Lees maar.Compromisloos en verbeten presenteert Delphine Lecompte haar vierde dichtbundel, rijk aan verdorven imkers en obscene touwslagers. Ze klimt vanuit de mijnschachten naar de maankraters, en verzoent zich onderweg met profetische hoefdieren en nauwelijks vermaledijde ouders.