Oeps, he did it again. Vanaf regel één heeft Vreeswijk je weer in het verhaal. En weer doet hij het met de proloog voor mij. En dan het verhaal, afwisselend van het verleden naar het heden, en in korte hoofdstukken word je in een verhaal vol actie en moord meegenomen. Je voelt de groei van de auteur door het boek heen. Je komt oude bekenden tegen en wat had ik Suzanne gemist, maar waar is "mijn" Alex? Er komen meer oude bekenden terug en we leren wat nieuwe mensen kennen. Nou ja kennen? Het uitdiepen van de personages is nog steeds niet heel geweldig, al geldt dat minder voor Suzanne en Joubert... een iets beter kijkje achter wat hun drijft wordt ons gegund. Het kwartje qua het verleden en heden valt ergens rond de helft van het boek, maar je kan nog niet helemaal je vinger op de zere plek leggen. Als dan de zere plek bloot komt te liggen, heb je echter aan één vinger niet genoeg. Filmische scenes worden opgevolgd door actie, verraad, vriendschap en misschien wel een beetje liefde? Vreeswijk trakteert me op genoeg twists en dat plot is geniaal.... thank you! Conclusie: Schrijfstijl: 4.5 Leesplezier: 5 Originaliteit: 4 Plot: 4.5 Psychologie: 2.5 Spanning: 4 Afgerond een mooie vier sterren voor Schaduwstrijder.

Cover Door de regen zijn de tegels nat en hierdoor krijg je een weerspiegeling in de tegels. In deze weerspiegeling zie je een man tegen een muurtje aan staan. Ik stel me al vanaf het begin voor dat dit een schaduwstrijder is. Aangezien de weerspiegeling ook een soort schaduw is. Als je het boek gelezen hebt, weet je dat met schaduwstrijder iets anders bedoeld wordt, maar ik vind de cover erg goed uitgedacht en zou het boek zeker opgepakt hebben in de boekhandel om de achterflap te lezen. Auteur Pjotr Vreeswijk is werkzaam als politieagent binnen de eenheid Den Haag. De hedendaagse keiharde actiethrillers in combinatie met zijn passie voor verre reizen en jarenlange ervaring als politieman in verschillende Haagse wijken hebben geleid tot zijn eigen actiethrillers, waarvan 'Schaduwstrijder' de derde is. Het verhaal Suzanne Boyle, een Britse die in dienst is bij de CIA, is uitgezonden naar Syrië. Hier wordt een massagraf ontdekt in de Syrische woestijn. Suzanne wil hoe dan ook op onderzoek uit gaan. Deze zoektocht voert haar langs de heetste brandhaarden op aarde. Suzanne roept hiervoor de hulp in van oude en nieuwe vrienden. Maar kan dit probleem wel opgelost worden? Er zijn drie personages op weg naar dezelfde plek op aarde, maar allemaal met een ander doel. Ze hebben echter één ding gemeen, een zekere dood voor allen... Of...? Mijn mening Schaduwstrijder is voor mij de eerste kennismaking met de schrijfstijl van Pjotr Vreeswijk. Ondanks dat hij al eerder 2 thrillers geschreven heeft. Het boek begint met een spannende proloog, waardoor je meteen verder wilt lezen. Hierna volgen korte hoofdstukken, wat ik persoonlijk altijd prettig vindt en de vaart in het verhaal houdt. En wat bij mij altijd er voor zorgt als een verhaal goed is, dat ik vrij snel zeg 'Oh, ik lees nog snel een hoofdstuk' om vervolgens weer makkelijk een uurtje verder te zijn. Maar dat is alleen maar een teken dat ik goed in het verhaal zit. Pjotr's boek wordt neergezet als een actiethriller, maar naar mijn gevoel is het veel meer als dat. De personages worden goed uitgewerkt en zijn echt personen van vlees en bloed, die ook emoties hebben. Dat mis ik in veel actiethrillers, maar dat is hier echt niet het geval. Er lopen eigenlijk drie verhaallijnen door het boek, die gaandeweg bij elkaar komen. En vooral in het begin moest ik echt goed opletten om te begrijpen hoe het nu allemaal in elkaar zit. Maar des te verder je in het verhaal vordert vallen de puzzelstukjes op zijn plek en leer je ook de personages goed kennen. Pjotr schrijft daarnaast behoorlijk beeldend, waardoor ik mezelf ook op die plekken waande. Ik had het gevoel alsof is samen met Susanne Boyle op zoek was naar de oorzaak van de massagraven. Dit boek was voor mij de eerste kennismaking met Pjotr Vreeswijk, maar ik ga hem in de gaten houden en zijn volgende boeken komen zeer zeker ook op mijn leeslijst.

Dit is een echte actiethriller. Van begin tot eind wordt het verhaal in moordend tempo verteld. Je moet er dus goed je aandacht bij houden, maar de beloning is groot. Het verhaal heeft veel personages en speelt zich op een hele reeks locaties af, maar het zit goed in elkaar. Elk personage en elke locatie heeft een duidelijk doel en is een goede toevoeging aan het verhaal. De actie wordt duidelijk beschreven, op een beeldende manier. Soms heb ik bij actiethrillers moeite om de actie voor me te zien. Dat was hier niet het geval. Je leert in dit boek drie personages uit de eerdere boeken van Pjotr Vreeswijk, namelijk Suzanne Boyle, Gideon Joubert en Safi, beter kennen. Voor echt veel diepgang is geen tijd in het verhaal, maar je krijgt toch interessante en nuttige achtergrondinformatie. De hoofdstukken zijn erg kort. Ik vind dit zelf erg fijn omdat je zo steeds een afgerond stukje kunt lezen. Het verhaal lijkt zo ook nog sneller te gaan, je wordt echt in de stroom meegesleept. Het plot maakt gebruik van natuurkundige theorieën. Maar het wordt zo beschreven dat je zonder kennis van natuurkunde de hoofdlijnen ook wel kunt volgen. Dit plot is ook weer huiveringwekkend. Als je bedenkt wat er kan gebeuren als dit werkelijkheid wordt, lopen de rillingen over je rug. Ook vond ik het verhaal weer erg origineel. Ik heb zeer genoten van dit boek. Dit is geen boek dat je makkelijk wegleest, het vereist behoorlijk wat aandacht. Maar als je er goed voor gaat zitten word je beloond met een spannend en intelligent verhaal.

Pjotr Vreeswijk heeft met Dwaalspoor en Masterplan al bewezen dat hij weet waarover hij schrijft wanneer het over veiligheidsdiensten, wereldwijde complotten en actie gaat. In het nawoord dat je zeker moet lezen, lijst hij de schrijvers op die hem beïnvloed hebben, Robert Ludlum, Clive Cussler, David Baldacci en Dan Brown. Moest Pjotr Vreeswijk een Amerikaan zijn, dan stond hij nu misschien wel op gelijke hoogte met deze schrijvers. Schaduwstrijder is zijn nieuwste boek. Suzanne Boyle en Gideon Joubert komen er terug in voor. Alhoewel dit het derde deel is van de reeks, kan ieder boek apart gelezen worden. De auteur voorziet voldoende informatie over de vorige zaken van Suzanne Boyle om te kunnen volgen. De wereld is in goede handen bij Boyle en Joubert, ze hebben het beste ermee voor. Schaduwstrijder begint met het onderzoek van een massagraf in Syrië. Suzanne Boyle is naast hacker ook veldonderzoeker van extreem geweld en in Syrië krijgt ze een groot en uitgebreid plaats delict. De kogelgaten en hulzen leiden haar naar een terroristische organisatie. Om daar te geraken krijgt ze hulp van een andere oude bekende, Gideon Joubert, lid van het Franse vrijheidslegioen. Van dan af gaat alles heel snel. Tussendoor krijgt je een andere verhaallijn over een zekere Villiger, een man die naar het lijkt zijn ziel aan de duivel verkocht heeft. Iedereen weet dat dat niet zonder gevolgen is. Gaan de andere verhaallijnen vooral over de actie, is dit een verhaallijn met een wetenschappelijke link. Niet de gemakkelijkste verhaallijn, maar wel een waar goed over nagedacht is, een link naar het bovennatuurlijke. Het verhaal raast door verschillende landen, Syrië, Marokko, Zwitserland, Democratische Republiek Congo, Irak en net wanneer je denkt dat het gedaan is, komt er nog een extra twist. De schaduw van de schaduwstrijder hangt de hele tijd boven het verhaal, maar wie of wat is die schaduwstrijder eigenlijk? Dat lost het boek maar met mondjesmaat. Korte hoofdstukken met veel actie, ideaal om te verfilmen. Hier en daar moet je je hoofd erbij houden omdat er enkele sprongen in de tijd gemaakt worden. Lees dus ook de ondertitel van hoofdstukken, die geven aan waar het stuk zich afspeelt en wanneer. Voor de rest geen ingewikkelde zinsconstructie en veel details in de actiescènes, alsof je er zelf bij bent. Het is zoeken naar actiethrillers die zich voor een groot stuk in de Democratische Republiek Congo afspelen. Het is knap dat de auteur een verhaal hier laat afspelenm want Congo kennen we vooral van corruptie, ebola en heel veel verschillende strijdende milities.

Als Suzanne Boyle, werkzaam bij de CIA, in de woestijn van Syrië stuit op een massagraf, blijkt er meer aan de hand te zijn dan een wrede executie van misschien wel tweehonderd jonge mannen. Ze ziet wrakken staan, waarin perfect gevormde gaten zitten 'alsof de bepantsering door een gloeiende pook was doorboord.' Later zal ze meerder kogels vinden die tot haar verbazing volkomen glad zijn, waar er eigenlijk inscripties op zouden moeten staan. Bij deze vreemde zaak krijgt ze hulp van de Arabier Safi, met wie Suzanne al eerder heeft samengewerkt. Ze is blij met zijn komst, maar als het er op aan komt blijkt ze meer te hebben aan de piloot van de helikopter waarmee ze terug zou gaan naar de Amerikaanse basis. Safi gaat op het laatste moment niet mee terug, zodat hij er niet is als de helikopter beschoten wordt. Suzanne weet dan nog niet dat de aanvallers schaduwstrijders zijn, een bijzonder team, dat supergevaarlijk is. De piloot, Tom Crash, en Suzanne worden gered door kolonel Gideon Joubert, een oude kennis, die nu strijdt in het Franse Vreemdelingenlegioen. En dan wordt Suzanne van de zaak gehaald. En ze beseft dat Safi daar iets mee te maken heeft. Maar wat is er aan de hand? Intussen volgt de lezer ook een verhaallijn over wat zich een paar jaar eerder in de jungle daar in Congo afspeelde. Daar is een vliegtuig neergestort, waarbij Dr. Mayflower omgekomen is. Hij was uitgestuurd om er achter te komen wat er aan de hand was: uit satellietbeelden was gebleken dat het regenwoud stervende was. Er was een groot stuk ongerepte natuur vernietigd. In het heden is zijn dochter op zoek naar het neergestorte vliegtuig, om haar vader te vinden. En dat wat hij bij zich had. In een andere verhaallijn maken we kennis met de wetenschapper Villiger. Hij zint op wraak nadat iemand anders is gaan lopen met zijn vinding. Hij experimenteerde met een team in die jungle. 'Een nieuw wapensysteem, 'had hij uiteindelijk bekend. 'We testten daar nieuwe wapens. Kogels met ongekende slagkracht, ondoordringbaar pantser en...'Tarik keek even weg. Toen hij weer opkeek zou hij haar zijn grote geheim vertellen. 'We testten een onverwoestbaar commando. Een supersoldaat.' Suzanne en Joubert gaan naar de binnenlanden van Congo met Tarik en nog wat helpers. Daar bevindt zich het geheim, iets wat de hele wereld dreigt te vernietigen. Dit is de derde actiethriller van de schrijver. In zijn verhalen combineert hij zijn passie voor reizen en zijn werk bij de politie. De korte hoofdstukken en het verspringen naar andere personages maken het voor de lezer wat onrustig. Ook in dit deel is er een ramp die de hele wereld bedreigt. In en superspannende ontknoping kunnen we lezen of het Suzanne en Joibert lukt de aarde te redden. Om hen heen is niet iedereen wie hij zegt te zijn, hetgeen het allemaal extra ingewikkeld maakt. Maar ook spannender. Ongeloofwaardig wordt het nergens, even voorbijgaand aan het gegeven van die superstrijder. Doordat er sprake is van korte hoofdstukken met goed gevonden cliffhangers is er een snelle opeenvolging van de verschillende verhaallijnen, waarmee we dus herhaaldelijk terug in de tijd, of naar een andere setting gaan. Het verhaal is filmisch beschreven in een goedlopende stijl. Het boek wordt aangeprezen als een actiethriller en dat is het met recht. Karaktertekening is er nauwelijks, maar er gebeurt heel veel. Net als in thrillers van buitenlandse auteurs worden de vrouwen hier met hun voornaam en de mannen veelal alleen met achternaam aangeduid. Wat dat toch voor ongeschreven regel is? Pjotr Vreeswijk is politieagent in Scheveningen, die een paar jaar geleden besloot een boek te gaan schrijven. Zijn debuut haalde het tot de ThrillZone Award voor het Beste Nederlandstalige Debuut. De Schaduwstrijder bevestigt dat de juiste auteur gekozen is.

Na mijn eerste kennismaking met Pjotr Vreeswijk (Dwaalspoor) kon ik niet anders dan ja zeggen toen Judith dit nieuwe boek aangeboden kreeg! Nadat Suzanne Boyle vrij snel na het begin van een onderzoek naar een massamoord in Syrië te horen krijgt dat ze zich niet verder met het onderzoek mag bemoeien, kan ze niet anders dan in het geheim toch door te gaan met deze mysterieuze zaak. Maar nu ze niet kan bouwen op CIA ondersteuning, moet ze er zelf achter zien te komen wie ze wel en niet kan vertrouwen... De spanning zat er vanaf bladzijde één goed in en het werd naarmate het verhaal vorderde alleen nog maar verder opgebouwd. Het verhaal las lekker vlot weg en ik was er voor mijn doen snel doorheen daardoor. Heden en verleden wisselden elkaar af, waardoor je meer kanten van het verhaal meekreeg, wat het nog boeiender maakte. Het verhaal is ook nog eens lekker beeldend geschreven, dus ik zag het allemaal zo voor me. Ik kan weer zeggen dat ik genoten heb van deze fijne thriller en dat het zeker smaakt naar meer!

DERDE BOEK "Schaduwstrijder" is de derde actiethriller van Pjotr Vreeswijk. Net als in de vorige twee boeken, Masterplan en Dwaalspoor, komen er ook in dit nieuwste boek een aantal reeds gekende personages terug. Zoals Suzanne, Safi en Joubert. De plot van "Schaduwstrijder" is origineel en zit uitstekend in elkaar. In een vlot tempo bouwt de verhaallijn zijn op, en word je als lezer meegesleurd in de gewaagde speurtocht van Suzanne. Meerdere plottwisten volgen elkaar op, zodat je van de ene verrassing in de andere valt. Je zit letterlijk op het puntje van je stoel, want je wilt geen detail missen van dit verhaal. PLOTWENDINGEN Aan spanning dus geen enkel gebrek. Je gaat van de ene actiescène naar de andere, en dit zonder versies van tempo of verzwakken van de verhaallijn. Tussen deze verschillende actiescènes in is er af en toe een momentje rust, en even tijd om het strijdveld te overzien. De personages komen er niet ongeschonden uit. En telkens als je denkt dat de situatie niet spannender kan of volledig uitzichtloos is voor de personages, volgt er toch weer een nieuwe wending om het verhaal verder te laten gaan. De kracht van goede plotwendingen. Om de plot nog wat extra kracht bij te zetten, maakt Pjotr Vreeswijk gebruik van een niet-chronologische verhaallijn. Er zijn af en toe flashbacks iets wat vroeger plaatsvond, waardoor je zo extra informatie oppikt. En je gaat tegelijk samen met de personages mee op avontuur, om zo beetje bij beetje het gehele plaatje voor ogen te zien. INHOUD Pjotr Vreeswijk heeft een erg vlotte en aangename schrijfstijl. Hij schrijft ook erg beeldend, het is alsof je alles voor je ogen ziet gebeuren. Keiharde actie gecombineerd met een gedetailleerde verhaallijn: een combinatie die niet altijd succesvol is. "Schaduwstrijder" is echter een perfect voorbeeld van een actiethriller die meer is dan wat gevechten en de lezer onderhouden. Het verhaal heeft ook inhoud, en dat onderscheidt een top thriller met een gewoon goede thriller. Het is leuk om reeds gekende personages terug te zien in boeken. Suzanne is een van de hoofdpersonages, maar er zijn nog meerdere interessante personages te zien. Je ziet sommige ook evolueren met vroeger, waardoor hun onderlinge verhoudingen veranderen. Elk personage heeft daarnaast zijn eigen karakter en doel in het verhaal. De onderlinge interactie en dialogen zijn dan ook uitstekend uitgewerkt, wat helpt om voeling te krijgen met de verschillende karakters. Er is ruimte voor emotie, en ook een vleugje romantiek duikt af en toe op. SCHOT IN DE ROOS "Schaduwstrijder" is wederom een schot in de roos. Ik zat van in het begin aan mijn stoel gekluisterd, en was volledig in het verhaal verdiept. Het mysterieuze thema, iets wat boven de mensheid gaat, vond ik heel interessant en heel goed verwerkt. Het einde is gesloten en open tegelijk, en maakte dat ik nog een tijdje zat na te denken. Ik heb er dus enorm van genoten, en daarom geef ik Pjotr Vreeswijk een meer dan verdiende 4,5 sterren! Waardering: 4,5/5

Suzanne Boyle staat voor een raadsel als ze in de Syrische woestijn een massagraf onderzoekt. Wie heeft dit op zijn geweten? Als ze terug naar Amerika zal vliegen met haar bewijsmateriaal, wordt het toestel neergehaald en komt ze midden in een vuurgevecht terecht. Gelukkig is Suzanne wel wat gewend en slaat ze zich er doorheen, zodat ze haar onderzoek, samen met de hulp van een oude vriend en nieuwe vrienden voort kan zetten. Wat ze echter niet weet is de impact van hetgeen waar het spoor toe leidt... Dit was voor mij de eerste kennismaking met Pjotr's schrijfwerk. Hoewel Suzanne naar wat ik begrepen heb een terugkerend personage is, is dit verhaal prima als zelfstandig boek te lezen. Af en toe zijn er wel kleine referenties naar Pjotr's voorgaande boeken, maar dit wordt vooral gebruikt om aan te tonen wat voor zaken Suzanne voorheen heeft meegemaakt en waar ze heeft gewerkt. Hoewel ze niet een militaire achtergrond heeft, belandt ze wel middenin helse gevechten. Gelukkig is ze goed getraind en deinst dan ook zeker niet terug voor een groot wapen, wat wel even wat anders is dan een dienstwapen. Al staat ze te shaken, ze doet het toch maar even. Dat dit werk niet voor watjes is weggelegd is, is in ieder geval duidelijk. Naast de verhaallijn van Suzanne, volg je ook nog een andere verhaallijn; die van een wetenschapper. In het begin blijft het nog wat vaag waar hij mee bezig is, maar hoe verder je in het verhaal komt, hoe meer er duidelijk begint te worden. Uiteindelijk vallen alle puzzelstukjes netjes in elkaar. Dat dit een actiethriller is, merk je meteen al goed bij het begin. En als je denkt dat het weer even rustig wordt, gebeurt er wel weer iets waardoor je weer helemaal op scherp komt te staan. Je wilt weten wat er aan de hand is en of iedereen ongedeerd blijft. Het boek houdt je volledig in zijn greep. Pjotr neemt je mee in de keiharde wereld van de geheime dienst en defensie op een toegankelijke manier Ik kreeg er een beetje NCIS vibes van, wat overigens nog steeds een groot favoriet voor mij is als serie. Alleen in dit geval volg je iemand van de CIA. Maar qua verloop van het verhaal en de gevechten, deed het mij een beetje denken aan de NCIS afleveringen in Afghanistan. Super tof gedaan wat mij betreft! Als ik dan toch een minpuntje moet noemen, is dat er dusdanig veel gebeurd dat ik merkte dat ik wel goed moest blijven opletten en dat ik in alle rust moest zitten lezen. Vaak vind ik het geen probleem als er op de achtergrond een tv aanstaat, maar in dit geval kreeg ik daardoor moeite met concentreren. Het is een boek die al je aandacht vereist. Maar op zich kun je dat natuurlijk ook weer zien als een positief iets! Het is maar net hoe je het bekijkt en wat je zelf aangenaam vindt. Lots of love, Floor Flawless

Meegesleurd in spannende gebeurtenissen Als lezer word je onmiddellijk meegesleurd in de ene na de andere spannende gebeurtenis. Wat alles met elkaar te maken heeft, is niet meteen duidelijk. Oude bekenden uit de vorige delen komen terug en de korte uitleg over hun rol in de vorige twee boeken van deze serie (Dwaalspoor en Masterplan) maken dat duidelijk. Daardoor is het boek ook los te lezen, maar aan te raden is dat niet voor de liefhebbers van actiethrillers. Gevaar in elke uithoek Schaduwstrijder speelt in verschillende landen. De beschrijving van de omgeving is precies genoeg om er een beeld van te vormen. In elke uithoek schuilt het gevaar. Dat gevaar is vrijwel constant aanwezig in het boek. Tijdens het lezen is het alsof je in een achtbaan zit. De gebeurtenissen volgen elkaar in rap tempo op. Blijven ademhalen is een vereiste. De spanning is op de rand van is het nog te volgen. Daardoor verlies je tijdens het lezen nogal eens een detail uit het oog. De technische uitvindingen gingen best ver, zodat het soms onbegrijpelijk dreigt te worden. Het neigt naar sciencefiction, maar de lijnen komen op bijzondere wijze allemaal samen. Daartussen zit een aantal zeer verrassende lijnen die je niet meteen ziet aankomen. Weinig ruimte voor ontwikkelen Doordat Schaduwstrijder een actiethriller is, is er niet veel ruimte voor ontwikkelingen van de karakters. Ze hebben het veel te druk met overleven. Een bijzondere serie van eigen bodem en zeker de moeite van het lezen waard.

Ineens was daar in 2016 de Nederlandse auteur én politieman Pjotr Vreeswijk, die met zijn Masterplan de intrede deed op de Nederlandse boekenmarkt. Hij boorde een onontgonnen gebied aan en wel die van de in NL geproduceerde actiethriller. In de V.S. en Groot-Brittannië kennen we natuurlijk namen als Brad Thor, Clive Cussler en Andy McNab, maar in Nederland was er eigenlijk weinig tot geen reuring in dat genre. Tot Vreeswijk. Zijn debuut haalde het tot de ThrillZone Award voor het Beste Nederlandstalige Debuut en zijn tweede boek Dwaalspoor kreeg ook weer **** van ons (lees hier onze recensies). Is driemaal scheepsrecht? In Schaduwstrijder maakt de lezer kennis met Suzanne Boyle, een Britse agent die in dienst van de CIA massamoorden etcetera probeert op te lossen. Wanneer ze in Syrië op een massagraf stuit waarin mannelijke lijken verbrand liggen, maakt ze al snel de link met een andere zaak. De moordenaars lijken een soort zwarte ninja's te zijn die toeslaan en zo weer verdwijnen. In haar zoektocht naar de oplossing loopt ze tegen oude bekenden aan, zoals kolonel Joubert van het Franse Vreemdelingenlegioen. Al snel blijkt er veel meer aan de hand en is er iemand uit op een ultiem geheim wapen. Is Boyle op tijd om de wereld te redden...? De boeken in het actiethrillergenre kenmerken zich door snelheid, flitsende actie, eendimensionale personages, over-the-top plots, liters bloed en kilo's lood. Toen Vreeswijk het genre aanboorde in 2016, werd er her en der smalend de schouders opgehaald. Dit pief-paf-poef genre kon toch nooit veel in de mars hebben? Wie Schaduwstrijder leest, komt alle bovenstaande ingrediënten tegen máár merkt ook iets anders op; Vreeswijk is gegroeid naar een volwassen auteur die er ook nog eens zichtbaar en leesbaar plezier in heeft om zijn lezers te vermaken. Die lol blijkt met het lezen van Schaduwstrijder aanstekelijk, want was is het leuk om het boek te lezen. De plot in het boek is groots en wereldomvattend. Iemand wil met een ultiem dodelijk wapen de mensheid naar zijn hand zetten en ergens diep onder de grond wordt dit voorbereid én worden ook nog eens ultrasterke commando's gecreëerd. Het zijn ingrediënten die zo uit een Hollywoodfilm lijken geslopen. Daarover maakt de Hagenees geen poespas; zijn inspiratie komt van schrijvers als Tom Clancy en Clive Cussler. Daarnaast zijn films ook een grote inspiratiebron voor Vreeswijk en dat blijkt; Schaduwstrijder voelt als een mix van Dirk Pitt en films als The Peacemaker en Universal Soldier. En dat is geen verwijt, want van de originaliteit hoeft de Haagse schrijver het niet te hebben. Het gaat in Schaduwstrijder om een groots plot waarin de jungles van Congo worden aangedaan alsook de straten van Europese steden en de Syrische woestijn. Ook dit is kenmerkend voor het genre; een veelvoud aan locaties zodat de interesse van de lezer constant geborgd is. Daarin is Vreeswijk goed geslaagd want tot pagina 273 'sta je aan'. De personages kennen we voor een gedeelte nog uit Masterplan en Dwaalspoor. Suzanne Boyle is nieuw. Een stoere Britse chick die, al doet haar naam denken aan die huisvrouw uit Britain's got talent (dat kon vast niet de bedoeling zijn), heel wat in haar mars heeft. Ze werkt samen met een team strijders om het mysterie rondom de ninja's en het geheime wapen op te lossen. Geen van de personages voelen aan als meer dan eendimensionaal. Vooral over Boyle, die toch de hoofdrol speelt, komt de lezer nagenoeg niets te weten. Dat is een gemis. Had de auteur hier meer aandacht aan besteed, had het een extra laag voor Schaduwstrijder betekend. De extra plotlijn met soldaat John die ontsnapt uit het laboratorium waarin de supersoldaten worden gefabriceerd, is leuk gevonden en geeft weer een extra dimensie aan het boek. Los van de eendimensionale personages en de wat dunne originaliteit, staat als een paal boven water dat de auteur is gegroeid is zijn schrijflijn. Schaduwstrijder is een boek dat gemakkelijk leest en waarin goed opgebouwde zinnen worden gebruikt. De auteur kan nog wel iets minder beschrijvend zijn, hij mag ervanuitgaan dat de lezer wel weet welke serie MASH nu precies was. "MASH, een serie uit de jaren zeventig van de vorige eeuw over een Amerikaans hospitaal in de Koreaanse Oorlog" is misschien wat teveel uitleg. Het zij de Haagse copper vergeven, het boek is heerlijk leesbaar en ongecompliceerd gasgeven. Schaduwstrijder is een meer dan vermakelijke en ongecompliceerde actiethriller waarmee Pjotr Vreeswijk laat zien als een King Kong op de Nederlandse actiethrillerrots te hebben plaatsgenomen. Het boek is goed geschreven, kent meer dan genoeg actie en is bovenal met veel plezier geschreven en dat is aanstekelijk!

In Schaduwstrijder worden we meegenomen op avontuur met Suzanne Boyle een CIA agente van Britse afkomst. In Syrië is er een massagraf ontdekt en Suzanne wordt er naartoe gestuurd om deze te onderzoeken, al snel ontdekt ze dat er iets niet klopt, dat er meer aan de hand is. Wanneer ze iets ontdekt, gebeurd er een ongeval. Ze schakelt hierdoor oude bekenden in, die met haar mee op zoektocht gaan, die niet zonder gevaar is. Het spoor die ze volgen brengt hen in de jungle, waar ze iets ontdekken, die de wereld helemaal kan veranderen. Is de wereld hier wel klaar voor en kan Suzanne samen met haar vrienden de ramp die boven hun hoofden en die van de wereld hangt voorkomen? Deze thriller is echt voor de liefhebbers voor actiethrillers en thrillers met militaire achtergrond. Vreeswijk beschrijft de gebeurtenissen goed en je voelt dat hij zelf ook kennis van zaken heeft. Het spionage gebeuren en het actiegebeuren in deze thriller zorgen ervoor dat de lezer geboeid blijft. Ook slaagt Vreeswijk erin om hoofdstukken te eindigen, door een stukje info prijs te geven over het verloop van het verhaal, waardoor je onmiddellijk verder wilt lezen om te ontdekken of het ook werkelijk gebeurd. Voor mij was dit wel uniek, ben dit nog niet eerder in een boek tegengekomen en vond dit wel een leuk gegeven. De hoofdstukken zijn kort, maar houden zo wel de vaart in het verhaal. Het plot zit goed in elkaar, alle gebeurtenissen volgen elkaar mooi op, de verhaallijnen worden op het eind allemaal mooi afgerond. Het was het eerste boek dat ik las van Vreeswijk, maar voor mij zeker een aanleiding om de vorige boeken Dwaalspoor en Masterplan ook te gaan lezen. Heb echt van schaduwstrijder genoten, blij dat ik deze mocht lezen. Bedankt Letterrijn!

Het verhaal kent een vliegende start en de vlotte schrijfstijl van Pjotr Vreeswijk en de korte hoofdstukken maken het verhaal prettig om te lezen. Het is een rollercoaster van gebeurtenissen en de actie spat van het papier af. Ondanks dat er personages van eerdere boeken terugkeren in Schaduwstrijder kom ik geen informatie tekort om ze te leren kennen. Daarmee is dit boek goed op zichzelf staand te lezen. Eigenlijk is het verhaal één en al spanning maar er is toch een spanningsboog te herkennen en die bouwt heerlijk op richting de ontknoping en de actiescènes zijn goed te visualiseren. Al met al een steengoede actiethriller.

Schaduwstrijder van Potjr Vreeswijk was mijn kennismaking met zijn werk.. een goede kennismaking. In het nieuwe boek van Pjotr Vreeswijk gaan we mee op avontuur en actie me CIA agente Suzanne Boyle, en je komt in een achtbaan vol actie, spanning en noem het maar op terecht. In de meest bekende brandhaarden van onze aardbol moet Suzanne haar werk doen, om te beginnen bij een massagraf Syrië. Daar ondekt ze al snel dat er iets niet in haak is... als ze plotseling van de zaak gehaald wordt.. haar onderbuik gevoel zegt dat er iets niet klopt en ze besluit onder de radar met oude vrienden op onderzoek uit te gaan... De start van een spannend verhaal, waarin je echter wel moet groeien. Dit komt door de schakelingen tussen plaatsen en personen en de soms technische/ wetenschappelijk teksten. Koppie erbij en dat lukt met de vlotte stijl van Vreeswijk echt wel, dus zijn de schakelingen niet storend, mede omdat de hoofdstukken kort zijn en goed wordt aangegeven wie en waar. Het is ook zeer beeldend beschreven, het is alsware je naar een film zit te kijken. ( verhaal zou zich zeker voor een goede actie film lenen). Het is een boek dat je niet weg wilt leggen en je denkt zelf enorm mee wie overal achter zit en ja soms denk je dat heel duidelijk te weten... om er later weer achter te komen dat je er naast zit. Dus lees je weer verder..... Een mustread voor de thrillerliefhebber!

De derde kennismaking met een boek van deze auteur, die met Masterplan en Dwaalspoor wist te verrassen, maakt mij nieuwsgierig. Is het meer van hetzelfde of weet Pjotr wederom het beste in zichzelf naar boven te halen? Het is enerzijds een uitstekend los te lezen boek en anderzijds biedt het de vaste lezer een aantal verwijzingen en 'Oh ja'- momenten. Zoals we van de Uitgeverij LetterRijn gewend zijn, ziet het boek er weer mooi uit en past het er qua omslagstijl en formaat weer goed bij. Niets beter dan een boekenplank met dezelfde omvang en afmetingen van de boeken en daar is gelukkig aandacht voor. Pjotr is zelf ook nieuwsgierig lezer van zijn boeken tijdens het schrijven. Hij weet aan het begin niet hoe het boek zal eindigen. Daarin schuilt een avontuurlijke karaktertrek die zich uitstekend laat zien in de inhoud van het verhaal. Niets is glad geregisseerd en de spanning golft als een tsunami over de lezer heen. En wanneer de golven even gaan liggen, tonen de achtergebleven puinhopen een schijnbaar uitzichtloze toekomst voor de diverse personages. En met veel energie, strijdlust en een positieve instelling weet de auteur iedereen weer op het juiste spoor te brengen, in afwachting van de volgende golf of naschok. En dan denk ik na de zoveelste Apocalyps als lezer dat de oplossing nabij is. En de ontknoping zich laat raden. Hoe mis kan ik het hebben? De auteur heeft nog een ander talent dat prominent in dit boek de kop opsteekt: Verrassen. En zo weet hij het aantal plotwendingen tot recordhoogte te doen stijgen, evenals het actiespektakel en de commitment die ik voel voor alle betrokkenen. In dit verhaal wordt tevens gewerkt met verrassingen die van chronologische aard zijn. De auteur gebruikt korte flashbacks om zaken later op te helderen die mij kort daarvoor nog de wenkbrauwen deden fronsen. Het maakt dat ik als lezer actief deel uitmaak van het avontuur. Alles moet duidelijk zijn en verklaard worden. En de auteur weet hiermee te prikkelen. En zo leg ik als lezer eerst het middenstuk van de legpuzzel en als allerlaatste de randjes en de hoekjes. En dat voelt nieuw en anders. En lekker. Het past allemaal in elkaar en het is zo verrassend omdat de auteur ook niet vooraf wist wat het zou worden. En die beleving vol onzekere spanning, delen we samen. Zijn boeken bevatten veel testosteron maar daarnaast ook verhaallijnen die passen bij het kaliber 'grote bek, klein hartje'. En er is zelfs ruimte voor een flard zoete romantiek. De gebeurtenissen in dit boek vragen om reislust. We reizen van het Nationaal Museum in Bagdad tot de begraafplaats in Genève. En we komen in Congo, Frankrijk, Turkije, Syrië en tot zevenhonderdvijftig kilometer ten oosten van Spitsbergen. De grootste verrassing liet Pjotr Vreeswijk mij onlangs beleven toen ik contact zocht over het boek. We hadden het zakelijk gezien over een personage uit het boek en hij zei in reactie over deze man: 'Het is een goeie vent'. Zijn personages zijn ook voor hem levensecht en zijn volledig aan onze zorg toevertrouwd. En zo ervaar ik het ook als lezer. Aan het eind van de reis nemen we vluchtig afscheid van alle personages en spreek ik de wens uit elkaar snel weer te zien. Eindoordeel Hij deed het wederom! Wat een verhaal. En zo mooi rond. Wanneer je de laatste pagina hebt gelezen, kun je zo weer bij het begin starten. Aan het eind van het boek dankt Pjotr een aantal mensen in zijn omgeving en geeft een verklaring van wat hij zelf zoekt in een boek. Het moet als een papieren film in het hoofd gaan zitten en je naar de verrassende ontknoping trekken. Als filmliefhebber is hem dat zeker gelukt. Hoewel ik ook dit keer de overtuiging heb dat het boek stukken beter zal zijn dan de film. Dit is een van de redenen dat ik graag lees. Samen met de auteur creëer ik mijn eigen decors bij het verhaal. En zoek ik de juiste gezichten bij de gepresenteerde personages. De auteur laat voldoende ruimte over om creatief om te gaan met de eigen fantasie. En wat ik zag, beviel mij enorm goed. Ik hoop dat in 2020 Pjotr Vreeswijk voldoende tijd vindt om ons deel vier te brengen. Hij als auteur en ik als lezer: We zijn een gouden duo. Ik koester de wens dat er bij een volgend boek voldoende lef gaat ontstaan om ver over de vierhonderd pagina's te schrijven. Niet weten waarnaartoe is prachtig. Niet weten hoe ver het is, geeft het geheel nog meer avontuur. Schotland had Alistair Maclean, de Verenigde Staten heeft Clive Cussler maar wij in de Lage Landen hebben Pjotr Vreeswijk. Ik geef ons boek van de maand september 2019 Schaduwstrijder vier hele dikke actie-sterren. Peter van Bavel De Perfecte Buren