Hoeveel energie kost het om een bepaalde hoeveelheid energie te winnen? Geen onbelangrijke vraag, als het gaat om het aanboren van nieuwe energiebronnen. Traditionele oliebronnen scoorden in de beginperiode uitstekend, met een zogeheten EROEI (energy return in energy invested) van 100:1, maar bij nieuwe oliebronnen is die verhouding al gedaald tot 25:1. De winning van schaliegas, het centrale onderwerp van het nieuwe boek van Richard Heinberg, scoort met geschatte ratio's van 10:1 tot 3:1 aanzienlijk slechter. De slechte EROEI-score is een van de argumenten die Heinberg, onderzoeker aan het Amerikaanse Post Carbon Institute, hanteert om kritisch tegenover de winning van schaliegas en -olie te staan. Zijn andere bezwaren betreffen de ecologische risico's en de betrouwbaarheid op lange termijn. Zijn alternatief: duurzame bronnen, zelfs al is daar ook het een en ander op aan te merken. Een waardevolle bijdrage komt van geoloog Ko van Huissteden (Vrije Universiteit) die in een dertigtal pagina's de Nederlandse en Belgische ontwikkelingen rond schaliegas bespreekt. Onder meer komen de geologische verschillen tussen de VS en Europa aan de orde, waardoor de Europese schalie- en steenkoolgasvelden minder gas bevatten dan de Amerikaanse. Interessant is de constatering dat Shell er geen perspectief in ziet om in ons land schaliegas te winnen. Wat meer achtergrondinformatie over dat standpunt zou niet hebben misstaan. Want waarom ziet Shell niets in schaliegas en Total wel, zoals deze maand bekend is gemaakt?