Het SCHIPPER’S ZAKBOEK kreeg bewust de subtitel “tips ván schippers vóór schippers” en is bedoeld een geheugensteun te zijn voor schippers. Kort en bondig geeft het antwoorden op vragen die menig schipper zich aan het begin en tijdens het vaarseizoen stelt. “Hoe was/ging dat ook al weer”, vragen over manoeuvres in het algemeen en in bijzondere vaarsituaties, over voorrang- en vaarregels, over wind en tij en een groot aantal praktische wetenswaardigheden. De auteur geeft als senior schipper, samen met een redactie van ervaren schippers, in een luchtige en heldere stijl korte en bondige antwoorden. Daarbij geven de eenvoudige tekeningen en korte aanwijzingen het zakboekje een hoog “oh ja”gehalte, wat de schipper en diens maat zal stimuleren om het als geheugensteuntje te gebruiken. Het handige formaat (10x15 cm) en het sobere mooie drukwerk zullen het gebruik stimuleren en het zakboekje zo aan boord de rol van “stille maat”geven. Schipper/auteur Bert Borkus (1937) schreef zijn Schipper’s Zakboek niet als instructieboekje, want die zijn er voldoende. Maar veelmeer als aanmoediging voor schippers om, samen met maat en opvarenden, meer te genieten van de unieke rustgevende beleving van varen, het geluid van water en wind en de schoonheid van de natuur en vooral ook van elkaar. Meer aandacht voor goed zeemanschap schept de ruimte voor dat genieten en dan gaat het simpelweg over de behendigheid van schipper en maat, de zorg voor het schip en veiligheid aan boord en regels op het water. Het Schipper’s Zakboek gaat dus over vaarkunst, die naar de mening van de auteur bijdraagt aan levenskunst.