Tranen drupten naast zijn glas. ‘Ik snap het, o, ik snap het.’ Op dat moment ontving hij zijn nier als geschenk. Ze gingen staan, beide broers, en vielen in elkaars armen. ‘Dankjewel, dankjewel.’ En de oudste sprak: ’Zullen we deze dag elk jaar vieren? Steeds weer?’En zo deden ze; in het bruine café, met bier, bitterballen en muziek.Geertje neemt je mee in de verschillende verhalen van mensen die zij tegenkwam in haar therapieruimte. Laat je verassen. Ook mensen, of: juist mensen die verdwalen, gaan het licht weer zien.Hoe dan?