'Hij zit er al een hele tijd denk ik. Weet ik. Het vriest min tien. Het kan nog even. Een mens kan veel hebben. Billen worden op het steenkoude beton vanzelf gevoelloos. Vader heeft de roze koeken nodig. Ze doen hem denken aan de Japanse vlag. Hij zal ze eten.'

Liesje groeit op bij een kille vader die als kind in het jappenkamp zat. Moeder kent ze nauwelijks. Op school wordt ze gepest. Dankzij een excentrieke beeldhouwer verandert haar leven, maar de haat voor haar vader blijft. Haar therapeut bedenkt een originele aanpak, een experiment dat op maat is gesneden. Haar zoektocht naar vader, moeder en zichzelf brengt haar uiteindelijk in de Himalaya. De geschiedenis lijkt zich te herhalen...
Een roman die je tot op het bot raakt. Ontroerend, meeslepend en bovenal heel mooi.