Segmentale verschijnselen behandelt de theoretische achtergronden en de praktische toepassingen van segmentale relaties in diagnostiek en therapie. Vooral de diagnostische betekenis wordt verder uitgewerkt.
De wisselwerking tussen organen en lichaamsdelen heeft zijn oorsprong in een proces van segmentatie dat vroeg in de embryonale ontwikkeling optreedt. Deze wisselwerking binnen het segment heeft voor de huisarts vooral een diagnostisch belang. Door gericht te letten op deze verschijnselen kan de huisarts met eenvoudige middelen in een vroeg stadium op het spoor komen van orgaanafwijking. Voor fysiotherapeuten is natuurlijk de therapeutische toepassing van belang; de beïnvloeding van orgaanfuncties via prikkeling van meer oppervlakkige lichaamsstructuren.