IAllegro ma non troppo91al het begin kent een einde112de onschuld voorbij?193bij het ingaan van de nacht224zeshonderdendrieëntachtig dagen255intermezzo316in rustiger wateren zo schijnt het357veertien jaren, als een schaduw over een verlaten jeugd40IIAllegro moderato478zo zoet is de lach499hoe kan ik zeven zonnen zien als de maanniet meer op komt in de nacht?5210vallen en opstaan5711seks en kansloos6212diagnose als dissonant6613achter de behandeltafel schuilt een jas6814mysterie van pijn7315verhuizing van het leven7716afscheid van een sprookje7917horen, zien, proeven en zwijgen83IIIAndante agitato8918in eenzaamheid9119een zomer en herfst vol windmolens9520en toen kwam jij10121drijvend op de randen van bestaan10722mijn ziel11023van zomergroen en kersenrood11224verandering van seizoenen11525het proces12126een weg terug vangt aan12827eerste treden naar herstel13228oefening in geduld13829mijn moed om te willen14230van staan en lopen15631als de nacht ochtend wordt162IVAllegretto con moto16932eindelijk17133een nieuw kunstje17434bladeren door oktober17835Rocky en ik18736ik teken, dus ik besta19137mijn nieuwe jas19538in seks kom ik bij mijzelf19839muziek onder woorden202V Allegro con brio20740finale209Epiloog221Appendixmuziek speellijsten222Jan van Luyn (1968) schrijft ‘Seizoenen In De War – een symfonie in vijf delen’ op zeer beeldende en indringende wijze. Zijn symfonie van woorden kent muziek als bron van kracht, moed en wil. Hij verweeft de muziek en poëzie met prikkelende associaties over zijn wonderlijk herstel van een langdurige ziekte en nodigt de lezer uit deze verbeelding mee te nemen in eigen beleving en gevoelswereld.Het is een verhaal over hoop. Hoop op leven. Hoop te kunnen blijven bestaan. Vol schoonheid. Jan van Luyn laat het drama van zijn lente zien, zijn zomernacht vol lijden, wakker wordend in een frisse herfst als het leven in hem de winternacht verslaat. De seizoenen zijn niet langer in de war.